← Sagaria 10 Sagaria — Zechariah 11 Sagaria 12 →
King James Version
AFR DVK
1
Open thy doors, O Lebanon, that the fire may devour thy cedars.
Open jou deure, o Líbanon, dat die vuur jou seders mag verteer.
2
Howl, fir tree; for the cedar is fallen; because the mighty are spoiled: howl, O ye oaks of Bashan; for the forest of the vintage is come down.
Huil, denneboom; want die seder is geval; omdat die magtiges verwoes is: huil, o julle eikebome van Basan; want die woud van die wingerdstok is afgekom.
3
[There is] a voice of the howling of the shepherds; for their glory is spoiled: a voice of the roaring of young lions; for the pride of Jordan is spoiled.
Daar is ‚'n stem van die gehuil van die herders; want hulle heerlikheid is verwoes: ‚'n stem van die gebrul van jong leeus; want die trotsheid van die Jordaan is verwoes.
4
Thus saith the LORD my God; Feed the flock of the slaughter;
So sê die HERE my God; Wei die kudde van die slagting;
5
Whose possessors slay them, and hold themselves not guilty: and they that sell them say, Blessed [be] the LORD; for I am rich: and their own shepherds pity them not.
Wie se besitters hulle doodslaan, en hou hulleself nie skuldig nie: en dié wat hulle verkoop, sê, Geseënd is die HERE; want ek is ryk: en hulle eie herders spaar hulle nie.
6
For I will no more pity the inhabitants of the land, saith the LORD: but, lo, I will deliver the men every one into his neighbour’s hand, and into the hand of his king: and they shall smite the land, and out of their hand I will not deliver [them].
Want ek sal nie meer die inwoners van die land spaar nie, sê die HERE: maar, kyk, ek sal die mens elkeen in sy naaste se hand, en in die hand van sy koning oorgee: en hulle sal die land verwoes, en uit hulle hand sal ek hulle nie verlos nie.
7
And I will feed the flock of slaughter, [even] you, O poor of the flock. And I took unto me two staves; the one I called Beauty, and the other I called Bands; and I fed the flock.
En ek sal die kudde van die slagting wei, selfs julle, o armes van die kudde. En ek het vir my twee stokke geneem; die een het ek Skoonheid genoem, en die ander het ek Bande genoem; en ek het die kudde geweid.
8
Three shepherds also I cut off in one month; and my soul lothed them, and their soul also abhorred me.
Drie herders het ek ook in een maand afgesny; en my siel het hulle verafsku, en hulle siel het ook my verafsku.
9
Then said I, I will not feed you: that that dieth, let it die; and that that is to be cut off, let it be cut off; and let the rest eat every one the flesh of another.
Toe het ek gesê, Ek sal julle nie wei nie: dit wat sterwe, laat dit sterwe; en dit wat afgesny is, laat dit afgesny word; en laat die wat oorbly, elkeen die vlees van ’n ander eet.
10
And I took my staff, [even] Beauty, and cut it asunder, that I might break my covenant which I had made with all the people.
En ek het my stok, selfs Skoonheid, geneem, en dit stukkend gebreek, om my verbond te verbreek wat ek met al die volk gemaak het.
11
And it was broken in that day: and so the poor of the flock that waited upon me knew that it [was] the word of the LORD.
En dit is in daardie dag verbreek: en so het die armes van die kudde wat op my gewag het, geweet dat dit die woord van die HERE was.
12
And I said unto them, If ye think good, give [me] my price; and if not, forbear. So they weighed for my price thirty [pieces] of silver.
En ek het tot hulle gesê, As julle dit goed dink, gee my my prys; en as nie, laat dit staan. So het hulle my prys geweeg dertig stukke silwer.
13
And the LORD said unto me, Cast it unto the potter: a goodly price that I was prised at of them. And I took the thirty [pieces] of silver, and cast them to the potter in the house of the LORD.
En die HERE het tot my gesê, Gooi dit vir die pottebakker: ’n goeie prys wat ek deur hulle gewaardeer is. En ek het die dertig stukke silwer geneem, en dit in die huis van die HERE vir die pottebakker gegooi.
14
Then I cut asunder mine other staff, [even] Bands, that I might break the brotherhood between Judah and Israel.
Toe het ek my ander stok, selfs Bande, stukkend gebreek, om die broederskap tussen Juda en Israel te verbreek.
15
And the LORD said unto me, Take unto thee yet the instruments of a foolish shepherd.
En die HERE het tot my gesê, Neem vir jou nog die instrumente van ’n dwase herder.
16
For, lo, I will raise up a shepherd in the land, [which] shall not visit those that be cut off, neither shall seek the young one, nor heal that that is broken, nor feed that that standeth still: but he shall eat the flesh of the fat, and tear their claws in pieces.
Want, kyk, ek sal ‚'n herder in die land opwek, wat die wat afgesny is, nie sal besoek nie, en ook nie die jong soek nie, en ook nie die wat gebreek is, genees nie, en ook nie die wat staan, voed nie: maar hy sal die vlees van die vet eet, en hulle kloue stukkend skeur.
17
Woe to the idol shepherd that leaveth the flock! the sword [shall be] upon his arm, and upon his right eye: his arm shall be clean dried up, and his right eye shall be utterly darkened.
Wee aan die ydele herder wat die kudde verlaat! die swaard sal op sy arm wees, en op sy regteroog: sy arm sal heeltemal verdor, en sy regteroog sal heeltemal verduister word.