1
Maschil of Asaph. O God, why hast thou cast [us] off for ever? [why] doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?
O God, waarom het U ons vir ewig verwerp? waarom rook u toorn teen die skape van u weiveld?
← Psalm 73
Psalm 74
Psalm 75 →
King James Version
AFR DVK
2
Remember thy congregation, [which] thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, [which] thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.
Dink aan u gemeente, wat U van ouds af gekoop het; die rots van u erfenis, wat U verlos het; hierdie berg Sion, waarin U gewoon het.
3
Lift up thy feet unto the perpetual desolations; [even] all [that] the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
Hef u voete op tot die ewige verwoestings; selfs alles wat die vyand in die heiligdom kwaad gedoen het.
4
Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns [for] signs.
U vyande brul in die midde van u vergaderinge; hulle sit hulle banieres as tekens op.
5
[A man] was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.
‚'n Man was beroemd volgens soos hy byle opgehef het op die dik bome.
6
But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.
Maar nou breek hulle die gesnede werk daarvan met byle en hamers af.
7
They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled [by casting down] the dwelling place of thy name to the ground.
Hulle het u heiligdomme met vuur verbrand, hulle het die woning van u Naam tot die grond toe verontreinig.
8
They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.
Hulle het in hulle harte gesê, Laat ons hulle saam vernietig: hulle het al die sinagoges van God in die land verbrand.
9
We see not our signs: [there is] no more any prophet: neither [is there] among us any that knoweth how long.
Ons sien nie ons tekens nie: daar is nie meer enige profeet nie: en daar is niemand onder ons wat weet hoe lank nie.
10
O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?
O God, hoe lank sal die teëstander verwyt? sal die vyand u Naam vir ewig laster?
11
Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck [it] out of thy bosom.
Waarom trek U u hand, selfs u regterhand, terug? trek dit uit uit u boesem.
12
For God [is] my King of old, working salvation in the midst of the earth.
Want God is my Koning van ouds af, wat heil in die midde van die aarde werk.
13
Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.
U het die see deur u sterkte verdeel: U het die koppe van die draake in die waters stukkend gebreek.
14
Thou brakest the heads of leviathan in pieces, [and] gavest him [to be] meat to the people inhabiting the wilderness.
U het die koppe van Leviátan stukkend gebreek, en hom as voedsel gegee aan die volk wat in die wildernis woon.
15
Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.
U het die fontein en die vloed oopgeskeur: U het magtige riviere uitgedroog.
16
The day [is] thine, the night also [is] thine: thou hast prepared the light and the sun.
Die dag is Uwe, die nag is ook Uwe: U het die lig en die son berei.
17
Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.
U het al die grense van die aarde gestel: U het somer en winter gemaak.
18
Remember this, [that] the enemy hath reproached, O LORD, and [that] the foolish people have blasphemed thy name.
Onthou dit, dat die vyand die HERE verwyt het, en dat die dwase volk u Naam gelaster het.
19
O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude [of the wicked]: forget not the congregation of thy poor for ever.
O gee nie die siel van u tortelduif oor aan die menigte van die goddelose nie: vergeet nie die vergadering van u armes vir ewig nie.
20
Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.
Aanskou die verbond: want die donker plekke van die aarde is vol van die wonings van wreedheid.
21
O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.
O laat nie die verdrukte terugkeer beskaamd nie: laat die arme en behoeftige u Naam prys.
22
Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.
Staan op, o God, bepleit u eie saak: onthou hoe die dwase man U daagliks verwyt.
23
Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.
Vergeet nie die stem van u vyande nie: die oproer van dié wat teen U opstaan, neem voortdurend toe.
← Psalm 73
Psalm 74
Psalm 75 →