1
And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the people wept that night.
En die hele vergadering het hulle stem opgehef, en gehuil; en die volk het daardie nag geween.
← Numeri 13
Numeri — Numbers 14
Numeri 15 →
King James Version
AFR DVK
2
And all the children of Israel murmured against Moses and against Aaron: and the whole congregation said unto them, Would God that we had died in the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness!
En al die kinders van Israel het teen Moses en teen Aäron gemurmureer: en die hele vergadering het tot hulle gesê, Ag, dat ons in die land Egipte gesterwe het! of ag, dat ons in hierdie wildernis gesterwe het!
3
And wherefore hath the LORD brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and our children should be a prey? were it not better for us to return into Egypt?
En waarom bring die HERE ons na hierdie land, om deur die swaard te val, dat ons vroue en ons kinders ’n prooi mag word? Was dit nie beter vir ons om na Egipte terug te keer nie?
4
And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt.
En hulle het die een tot die ander gesê, Laat ons ’n leidsman aanstel, en na Egipte terugkeer.
5
Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel.
Toe het Moses en Aäron op hulle aangesigte voor die hele vergadering van die vergadering van die kinders van Israel neergeval.
6
And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, [which were] of them that searched the land, rent their clothes:
En Josua die seun van Nun, en Kaleb die seun van Jefúnne, wat van die wat die land verken het, was, het hulle klere geskeur:
7
And they spake unto all the company of the children of Israel, saying, The land, which we passed through to search it, [is] an exceeding good land.
En hulle het tot die hele vergadering van die kinders van Israel gespreek, en gesê, Die land waardeur ons getrek het om dit te verken, is ’n uitnemend goeie land.
8
If the LORD delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey.
As die HERE ’n behae in ons het, dan sal Hy ons in hierdie land inbring, en dit aan ons gee; ’n land wat oorvloei van melk en heuning.
9
Only rebel not ye against the LORD, neither fear ye the people of the land; for they [are] bread for us: their defence is departed from them, and the LORD [is] with us: fear them not.
Net moenie teen die HERE in opstand kom nie, en moenie bevrees wees vir die volk van die land nie; want hulle is brood vir ons: hulle beskutting is van hulle afgewyk, en die HERE is met ons: moenie vir hulle bevrees wees nie.
10
But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the LORD appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel.
Maar die hele vergadering het gesê om hulle te stenig met klippe. En die heerlikheid van die HERE het verskyn in die tabernakel van die gemeente voor al die kinders van Israel.
11
And the LORD said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them?
En die HERE het tot Moses gesê, Hoe lank sal hierdie volk My verag? en hoe lank sal hulle nie in My glo nie, ondanks al die tekens wat ek onder hulle gedoen het?
12
I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they.
Ek sal hulle met die pes slaan, en hulle onterf; en ek sal van jou ’n groter nasie en magtiger as hulle maak.
13
And Moses said unto the LORD, Then the Egyptians shall hear [it], (for thou broughtest up this people in thy might from among them;)
En Moses het tot die HERE gesê, Dan sal die Egiptenaars dit hoor (want U het hierdie volk in u mag uit hulle midde uitgebring);
14
And they will tell [it] to the inhabitants of this land: [for] they have heard that thou LORD [art] among this people, that thou LORD art seen face to face, and [that] thy cloud standeth over them, and [that] thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night.
En hulle sal dit sê aan die inwoners van hierdie land: want hulle het gehoor dat U, HERE, onder hierdie volk is, dat U, HERE, van aangesig tot aangesig gesien word, en dat u wolk oor hulle staan, en dat U voor hulle uitgaan in ’n wolkkolom by dag, en in ’n vuurkolom by nag.
15
Now [if] thou shalt kill [all] this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying,
Nou dan, as U hierdie volk soos een man ombring, dan sal die nasies wat u roem gehoor het, spreek, en sê,
16
Because the LORD was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.
Omdat die HERE nie in staat was om hierdie volk in die land in te bring wat Hy hulle met ’n eed beloof het nie, daarom het Hy hulle in die wildernis omgebring.
17
And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying,
En nou, ek bid U, laat die krag van my Here groot wees, soos U gespreek het, en gesê,
18
The LORD [is] longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing [the guilty], visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth [generation].
Die HERE is lankmoedig, en van groot barmhartigheid, wat ongeregtigheid en oortreding vergewe, en geensins ongestraf laat nie, wat die ongeregtigheid van die vaders besoek aan die kinders tot in die derde en vierde geslag.
19
Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now.
Vergeef, ek bid U, die ongeregtigheid van hierdie volk volgens die grootheid van u barmhartigheid, en soos U hierdie volk vergewe het, van Egipte af selfs tot nou toe.
20
And the LORD said, I have pardoned according to thy word:
En die HERE het gesê, Ek het vergewe volgens jou woord:
21
But [as] truly [as] I live, all the earth shall be filled with the glory of the LORD.
Maar so waar as ek lewe, sal die hele aarde met die heerlikheid van die HERE vervul word.
22
Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice;
Omdat al daardie manne wat my heerlikheid gesien het, en my tekens wat ek in Egipte en in die wildernis gedoen het, My nou al tien maal versoek het, en nie na my stem geluister het nie;
23
Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it:
Sekerlik sal hulle die land nie sien wat ek aan hulle vaders met ’n eed beloof het nie, en geeneen van hulle wat My verag het, sal dit sien nie:
24
But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it.
Maar my dienaar Kaleb, omdat hy ’n ander gees in hom gehad het, en My volkome gevolg het, hom sal ek bring in die land waarin hy was; en sy saad sal dit in besit neem.
25
(Now the Amalekites and the Canaanites dwelt in the valley.) To morrow turn you, and get you into the wilderness by the way of the Red sea.
(Nou het die Amalekiete en die Kanaäniete in die dal gewoon.) Môre, draai julle om, en trek na die wildernis by die pad van die Skelfsee.
26
And the LORD spake unto Moses and unto Aaron, saying,
En die HERE het tot Moses en tot Aäron gespreek, en gesê,
27
How long [shall I bear with] this evil congregation, which murmur against me? I have heard the murmurings of the children of Israel, which they murmur against me.
Hoe lank sal ek by hierdie bose vergadering uithou, wat teen My murmureer? ek het die murmureer van die kinders van Israel gehoor, wat hulle teen My murmureer.
28
Say unto them, [As truly as] I live, saith the LORD, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you:
Sê tot hulle, So waar as ek lewe, sê die HERE, soos julle in my ore gespreek het, so sal ek aan julle doen:
29
Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me,
Julle lyke sal in hierdie wildernis val; en al julle wat getel is, volgens julle hele getal, van twintig jaar oud en daarbo, wat teen My gemurmureer het,
30
Doubtless ye shall not come into the land, [concerning] which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun.
Sal sekerlik nie in die land kom waaroor ek my hand opgehef het om julle daarin te laat woon nie; behalwe Kaleb die seun van Jefúnne, en Josua die seun van Nun.
31
But your little ones, which ye said should be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye have despised.
Maar julle kinders, waarvan julle gesê het hulle sal ’n prooi wees, dié sal ek inbring, en hulle sal die land ken wat julle verag het.
32
But [as for] you, your carcases, they shall fall in this wilderness.
Maar wat julle betref, julle lyke sal in hierdie wildernis val.
33
And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness.
En julle kinders sal veertig jaar lank herders wees in die wildernis, en julle hoererye dra, totdat julle lyke in die wildernis verteer is.
34
After the number of the days in which ye searched the land, [even] forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, [even] forty years, and ye shall know my breach of promise.
Na die getal van die dae waarin julle die land verken het, selfs veertig dae, elke dag vir ’n jaar, moet julle julle ongeregtighede veertig jaar lank dra, en julle moet my verbreking ken.
35
I the LORD have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die.
Ek die HERE het dit gespreek, sekerlik sal ek dit doen aan hierdie hele bose vergadering, wat teen My bymekaargekom het: in hierdie wildernis sal hulle verteer word, en daar sal hulle sterwe.
36
And the men, which Moses sent to search the land, who returned, and made all the congregation to murmur against him, by bringing up a slander upon the land,
En die manne wat Moses gestuur het om die land te verken, en wat teruggekom het, en die hele vergadering teen hom laat murmureer het deur ’n slegte gerug van die land te bring,
37
Even those men that did bring up the evil report upon the land, died by the plague before the LORD.
Selfs daardie manne wat die slegte gerug van die land gebring het, is deur die plaag voor die HERE gesterwe.
38
But Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, [which were] of the men that went to search the land, lived [still].
Maar Josua die seun van Nun, en Kaleb die seun van Jefúnne, het oorgebly van die manne wat gegaan het om die land te verken.
39
And Moses told these sayings unto all the children of Israel: and the people mourned greatly.
En Moses het hierdie woorde tot al die kinders van Israel gespreek: en die volk het baie getreur.
40
And they rose up early in the morning, and gat them up into the top of the mountain, saying, Lo, we [be here], and will go up unto the place which the LORD hath promised: for we have sinned.
En hulle het vroeg in die môre opgestaan, en opgeklim na die top van die berg, en gesê, Kyk, hier is ons, en ons sal optrek na die plek wat die HERE gesê het: want ons het gesondig.
41
And Moses said, Wherefore now do ye transgress the commandment of the LORD? but it shall not prosper.
En Moses het gesê, Waarom oortree julle nou die bevel van die HERE? maar dit sal nie voorspoedig wees nie.
42
Go not up, for the LORD [is] not among you; that ye be not smitten before your enemies.
Moenie optrek nie; want die HERE is nie onder julle nie; dat julle nie voor julle vyande verslaan word nie.
43
For the Amalekites and the Canaanites [are] there before you, and ye shall fall by the sword: because ye are turned away from the LORD, therefore the LORD will not be with you.
Want die Amalekiete en die Kanaäniete is daar voor julle, en julle sal deur die swaard val: omdat julle julle van die HERE afgewend het, daarom sal die HERE nie met julle wees nie.
44
But they presumed to go up unto the hill top: nevertheless the ark of the covenant of the LORD, and Moses, departed not out of the camp.
Maar hulle het vermetel opgeklim na die top van die berg: tog het die ark van die verbond van die HERE, en Moses, nie uit die kamp uitgegaan nie.
45
Then the Amalekites came down, and the Canaanites which dwelt in that hill, and smote them, and discomfited them, [even] unto Hormah.
Toe het die Amalekiete afgekom, en die Kanaäniete wat in daardie berg gewoon het, en hulle verslaan, en hulle verstrooi tot by Horma.