← Matteus 17 Matteus — Matthew 18 Matteus 19 →
King James Version
AFR DVK
1
At the same time came the disciples unto Jesus, saying, Who is the greatest in the kingdom of heaven?
In dieselfde tyd het die dissipels by Jesus gekom, sê, Wie is tog die grootste in die koninkryk van die hemele?
2
And Jesus called a little child unto him, and set him in the midst of them,
En Jesus het ‚'n kindjie by Hom geroep, en hom in die midde van hulle gestel,
3
And said, Verily I say unto you, Except ye be converted, and become as little children, ye shall not enter into the kingdom of heaven.
En gesê, Voorwaar sê ek vir julle, As julle julle nie bekeer, en word soos die kindertjies nie, sal julle geensins in die koninkryk van die hemele ingaan nie.
4
Whosoever therefore shall humble himself as this little child, the same is greatest in the kingdom of heaven.
Elkeen dan wat homself verneder soos hierdie kindjie, dieselfde is die grootste in die koninkryk van die hemele.
5
And whoso shall receive one such little child in my name receiveth me.
En elkeen wat so ‚'n kindjie ontvang in my Naam, ontvang My.
6
But whoso shall offend one of these little ones which believe in me, it were better for him that a millstone were hanged about his neck, and [that] he were drowned in the depth of the sea.
Maar elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in My glo, laat struikel, dit is beter vir hom dat ‚'n meulsteen om sy nek gehang word, en dat hy in die diepte van die see verdrink.
7
Woe unto the world because of offences! for it must needs be that offences come; but woe to that man by whom the offence cometh!
Wee die wêreld vanweë die aanstote! want dit is noodsaaklik dat aanstote kom; maar wee daardie mens deur wie die aanstoot kom!
8
Wherefore if thy hand or thy foot offend thee, cut them off, and cast [them] from thee: it is better for thee to enter into life halt or maimed, rather than having two hands or two feet to be cast into everlasting fire.
Daarom as jou hand of jou voet jou laat struikel, kap dit af, en gooi dit van jou af: dit is beter vir jou om kreupel of vermink die lewe in te gaan, as om twee hande of twee voete te hê, en in die ewige vuur gewerp te word.
9
And if thine eye offend thee, pluck it out, and cast [it] from thee: it is better for thee to enter into life with one eye, rather than having two eyes to be cast into hell fire.
En as jou oog jou laat struikel, ruk dit uit, en gooi dit van jou af: dit is beter vir jou om met een oog die lewe in te gaan, as om twee oë te hê, en in die helse vuur gewerp te word.
10
Take heed that ye despise not one of these little ones; for I say unto you, That in heaven their angels do always behold the face of my Father which is in heaven.
Pas op dat julle nie een van hierdie kleintjies verag nie; want ek sê vir julle, Dat in die hemele hulle engele altyd die aangesig sien van my Vader wat in die hemele is.
11
For the Son of man is come to save that which was lost.
Want die Seun van die mens is gekom om te red wat verlore was.
12
How think ye? if a man have an hundred sheep, and one of them be gone astray, doth he not leave the ninety and nine, and goeth into the mountains, and seeketh that which is gone astray?
Wat dink julle? as ‚'n mens ‚'n honderd skape het, en een van hulle verdwaal, laat hy nie die nege en negentig, en gaan soek die een wat verdwaal is nie?
13
And if so be that he find it, verily I say unto you, he rejoiceth more of that [sheep], than of the ninety and nine which went not astray.
En as hy dit gebeur om dit te vind, voorwaar sê ek vir julle, hy verbly hom meer oor daardie een as oor die nege en negentig wat nie verdwaal het nie.
14
Even so it is not the will of your Father which is in heaven, that one of these little ones should perish.
So is dit nie die wil van julle Vader wat in die hemele is, dat een van hierdie kleintjies sou vergaan nie.
15
Moreover if thy brother shall trespass against thee, go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother.
Bowendien as jou broer teen jou sondig, gaan en bestraf hom tussen jou en hom alleen: as hy jou hoor, het jy jou broer gewin.
16
But if he will not hear [thee, then] take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established.
Maar as hy jou nie hoor nie, neem nog een of twee met jou, dat in die mond van twee of drie getuies elke woord mag bevestig word.
17
And if he shall neglect to hear them, tell [it] unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as an heathen man and a publican.
En as hy weier om hulle te hoor, sê dit aan die gemeente: maar as hy weier om die gemeente te hoor, laat hom vir jou wees soos ’n heiden en ’n tollenaar.
18
Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.
Voorwaar sê ek vir julle, Wat julle ook al op die aarde bind, sal in die hemele gebind wees: en wat julle ook al op die aarde ontbind, sal in die hemele ontbind wees.
19
Again I say unto you, That if two of you shall agree on earth as touching any thing that they shall ask, it shall be done for them of my Father which is in heaven.
Weer sê ek vir julle, Dat as twee van julle saamstem op die aarde aangaande enigiets wat hulle sou vra, dit sal vir hulle gedoen word van my Vader wat in die hemele is.
20
For where two or three are gathered together in my name, there am I in the midst of them.
Want waar twee of drie in my Naam bymekaar is, daar is ek in die midde van hulle.
21
Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times?
Toe het Petrus by Hom gekom, en gesê, Here, hoe dikwels sal my broer teen my sondig, en ek hom vergewe? tot sewe maal toe?
22
Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven.
Jesus het tot hom gesê, Ek sê nie vir jou, Tot sewe maal nie; maar, Tot sewentig maal sewe.
23
Therefore is the kingdom of heaven likened unto a certain king, which would take account of his servants.
Daarom is die koninkryk van die hemele soos ‚'n sekere koning, wat wou rekening hou met sy dienaars.
24
And when he had begun to reckon, one was brought unto him, which owed him ten thousand talents.
En toe hy begin rekening hou, is een by hom gebring, wat hom tienduisend talente skuldig was.
25
But forasmuch as he had not to pay, his lord commanded him to be sold, and his wife, and children, and all that he had, and payment to be made.
Maar aangesien hy niks had om te betaal nie, het sy heer beveel dat hy verkoop word, en sy vrou, en kinders, en al wat hy gehad het, en dat betaling gemaak word.
26
The servant therefore fell down, and worshipped him, saying, Lord, have patience with me, and I will pay thee all.
Die dienaar het daarom neergeval, en hom aanbid, sê, Heer, wees lankmoedig met my, en ek sal jou alles betaal.
27
Then the lord of that servant was moved with compassion, and loosed him, and forgave him the debt.
Toe is die heer van daardie dienaar met ontferming bewoë, en het hom losgelaat, en die skuld aan hom vergewe.
28
But the same servant went out, and found one of his fellowservants, which owed him an hundred pence: and he laid hands on him, and took [him] by the throat, saying, Pay me that thou owest.
Maar dieselfde dienaar het uitgegaan, en een van sy mededienaars gevind, wat hom ’n honderd pennies skuldig was: en hy het hom gegryp, en hom by die keel gegryp, sê, Betaal my wat jy skuldig is.
29
And his fellowservant fell down at his feet, and besought him, saying, Have patience with me, and I will pay thee all.
En sy mededienaar het neergeval aan sy voete, en hom gesmeek, sê, Wees lankmoedig met my, en ek sal jou alles betaal.
30
And he would not: but went and cast him into prison, till he should pay the debt.
En hy wou nie: maar het gegaan en hom in die gevangenis gegooi, totdat hy die skuld sou betaal.
31
So when his fellowservants saw what was done, they were very sorry, and came and told unto their lord all that was done.
So toe sy mededienaars sien wat gebeur het, was hulle baie bedroef, en het gekom en aan hulle heer alles vertel wat gebeur het.
32
Then his lord, after that he had called him, said unto him, O thou wicked servant, I forgave thee all that debt, because thou desiredst me:
Toe het sy heer hom geroep, en tot hom gesê, o jy boos dienaar, ek het jou al daardie skuld vergewe, omdat jy my gesmeek het:
33
Shouldest not thou also have had compassion on thy fellowservant, even as I had pity on thee?
Moes jy nie ook jou mededienaar ontferm het, net soos ek jou ontferm het nie?
34
And his lord was wroth, and delivered him to the tormentors, till he should pay all that was due unto him.
En sy heer was toornig, en het hom aan die pynigers oorgegee, totdat hy alles sou betaal wat hy hom skuldig was.
35
So likewise shall my heavenly Father do also unto you, if ye from your hearts forgive not every one his brother their trespasses.
So sal my hemelse Vader ook aan julle doen, as julle elkeen nie van harte sy broer sy oortredings vergewe nie.