King James Version
AFR DVK
1
And it came to pass, [that] on one of those days, as he taught the people in the temple, and preached the gospel, the chief priests and the scribes came upon [him] with the elders,
En dit het gebeur op een van daardie dae, soos Hy die volk in die tempel geleer het, en die evangelie verkondig het, dat die owerpriesters en die skrifgeleerdes by Hom gekom het met die ouderlinge,
2
And spake unto him, saying, Tell us, by what authority doest thou these things? or who is he that gave thee this authority?
En tot Hom gespreek het, sê, Sê ons, deur watter gesag doen U hierdie dinge? of wie is dit wat U hierdie gesag gegee het?
3
And he answered and said unto them, I will also ask you one thing; and answer me:
En Hy het geantwoord en tot hulle gesê, Ek sal julle ook een ding vra; en antwoord My:
4
The baptism of John, was it from heaven, or of men?
Die doop van Johannes, was dit van die hemel, of van die mens?
5
And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; he will say, Why then believed ye him not?
En hulle het onder mekaar geredeneer, sê, As ons sê, Van die hemel; sal Hy sê, Waarom het julle hom dan nie geglo nie?
6
But and if we say, Of men; all the people will stone us: for they be persuaded that John was a prophet.
Maar as ons sê, Van die mens; sal die hele volk ons stenig: want hulle is oortuig dat Johannes ’n profeet was.
7
And they answered, that they could not tell whence [it was].
En hulle het geantwoord dat hulle nie kon sê vanwaar dit was nie.
8
And Jesus said unto them, Neither tell I you by what authority I do these things.
En Jesus het tot hulle gesê, Ook ek sê julle nie deur watter gesag ek hierdie dinge doen nie.
9
Then began he to speak to the people this parable; A certain man planted a vineyard, and let it forth to husbandmen, and went into a far country for a long time.
Toe het Hy begin om tot die volk hierdie gelykenis te spreek; ’n Sekere man het ’n wingerd geplant, en dit aan landbouers verhuur, en in ’n ver land gegaan vir ’n lang tyd.
10
And at the season he sent a servant to the husbandmen, that they should give him of the fruit of the vineyard: but the husbandmen beat him, and sent [him] away empty.
En op die seisoen het hy ’n dienaar na die landbouers gestuur, dat hulle hom van die vrug van die wingerd sou gee: maar die landbouers het hom geslaan, en leëg weggestuur.
11
And again he sent another servant: and they beat him also, and entreated [him] shamefully, and sent [him] away empty.
En weer het hy ’n ander dienaar gestuur: en hulle het hom ook geslaan, en skandelik behandel, en leëg weggestuur.
12
And again he sent a third: and they wounded him also, and cast [him] out.
En weer het hy ’n derde gestuur: en hulle het hom ook gewond, en uitgewerp.
13
Then said the lord of the vineyard, What shall I do? I will send my beloved son: it may be they will reverence [him] when they see him.
Toe het die heer van die wingerd gesê, Wat sal ek doen? Ek sal my geliefde seun stuur: miskien sal hulle hom eerbiedig wanneer hulle hom sien.
14
But when the husbandmen saw him, they reasoned among themselves, saying, This is the heir: come, let us kill him, that the inheritance may be ours.
Maar toe die landbouers hom sien, het hulle onder mekaar geredeneer, sê, Dit is die erfgenaam: kom, laat ons hom doodmaak, dat die erfenis ons s’n mag wees.
15
So they cast him out of the vineyard, and killed [him]. What therefore shall the lord of the vineyard do unto them?
So het hulle hom uit die wingerd uitgewerp, en hom doodgemaak. Wat sal die heer van die wingerd dan met hulle doen?
16
He shall come and destroy these husbandmen, and shall give the vineyard to others. And when they heard [it], they said, God forbid.
Hy sal kom en hierdie landbouers vernietig, en sal die wingerd aan ander gee. En toe hulle dit gehoor het, het hulle gesê, Mag dit nooit wees nie.
17
And he beheld them, and said, What is this then that is written, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner?
En Hy het hulle aangesien, en gesê, Wat is dit dan wat geskrywe is, Die steen wat die bouers verwerp het, dieselfde is die hoof van die hoek geword?
18
Whosoever shall fall upon that stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.
Elkeen wat op daardie steen val, sal stukkend gebreek word; maar op wie dit val, dit sal hom vermorsel.
19
And the chief priests and the scribes the same hour sought to lay hands on him; and they feared the people: for they perceived that he had spoken this parable against them.
En die owerpriesters en die skrifgeleerdes het dieselfde uur gesoek om hande aan Hom te lê; en hulle het die volk gevrees: want hulle het besef dat Hy hierdie gelykenis teen hulle gespreek het.
20
And they watched [him], and sent forth spies, which should feign themselves just men, that they might take hold of his words, that so they might deliver him unto the power and authority of the governor.
En hulle het Hom dopgehou, en spioene uitgestuur, wat hulleself as regverdiges voorgedoen het, dat hulle Hom in sy woorde mag vang, sodat hulle Hom aan die mag en gesag van die goewerneur kon oorgee.
21
And they asked him, saying, Master, we know that thou sayest and teachest rightly, neither acceptest thou the person [of any], but teachest the way of God truly:
En hulle het Hom gevra, sê, Meester, ons weet dat U reg spreek en leer, en nie aanneming van persone het nie, maar die weg van God in waarheid leer:
22
Is it lawful for us to give tribute unto Caesar, or no?
Is dit geoorloof vir ons om belasting aan die keiser te betaal, of nie?
23
But he perceived their craftiness, and said unto them, Why tempt ye me?
Maar Hy het hulle listigheid waargeneem, en tot hulle gesê, Waarom versoek julle My?
24
Shew me a penny. Whose image and superscription hath it? They answered and said, Caesar’s.
Wys My ’n pennie. Wie se beeld en opskrif het dit? Hulle het geantwoord en gesê, Die keiser s’n.
25
And he said unto them, Render therefore unto Caesar the things which be Caesar’s, and unto God the things which be God’s.
En Hy het tot hulle gesê, Gee dan aan die keiser die dinge wat die keiser s’n is, en aan God die dinge wat God s’n is.
26
And they could not take hold of his words before the people: and they marvelled at his answer, and held their peace.
En hulle kon nie sy woorde voor die volk vang nie: en hulle het hulle verwonder oor sy antwoord, en stilgebly.
27
Then came to [him] certain of the Sadducees, which deny that there is any resurrection; and they asked him,
Toe het daar sekere van die Sadduseërs gekom, wat ontken dat daar enige opstanding is; en hulle het Hom gevra,
28
Saying, Master, Moses wrote unto us, If any man’s brother die, having a wife, and he die without children, that his brother should take his wife, and raise up seed unto his brother.
Sê, Meester, Moses het vir ons geskrywe, As iemand se broer sterwe, met ’n vrou, en hy sterwe sonder kinders, dat sy broer die vrou moet neem, en saad vir sy broer verwek.
29
There were therefore seven brethren: and the first took a wife, and died without children.
Daar was daarom sewe broers: en die eerste het ’n vrou geneem, en is sonder kinders gestorwe.
30
And the second took her to wife, and he died childless.
En die tweede het haar as vrou geneem, en hy is sonder kinders gestorwe.
31
And the third took her; and in like manner the seven also: and they left no children, and died.
En die derde het haar geneem; en net so die sewe ook: en hulle het geen kinders nagelaten nie, en is gestorwe.
32
Last of all the woman died also.
Laastens is die vrou ook gestorwe.
33
Therefore in the resurrection whose wife of them is she? for seven had her to wife.
In die opstanding daarom wie se vrou van hulle is sy? want sewe het haar as vrou gehad.
34
And Jesus answering said unto them, The children of this world marry, and are given in marriage:
En Jesus het geantwoord en tot hulle gesê, Die kinders van hierdie wêreld trou, en word uitgegee in die huwelik:
35
But they which shall be accounted worthy to obtain that world, and the resurrection from the dead, neither marry, nor are given in marriage:
Maar dié wat waardig geag word om daardie wêreld te bekom, en die opstanding uit die dooies, trou nie, en word nie uitgegee in die huwelik nie:
36
Neither can they die any more: for they are equal unto the angels; and are the children of God, being the children of the resurrection.
En kan ook nie meer sterwe nie: want hulle is gelyk aan die engele; en is die kinders van God, omdat hulle die kinders van die opstanding is.
37
Now that the dead are raised, even Moses shewed at the bush, when he calleth the Lord the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob.
Nou dat die dooies opgewek word, selfs Moses het getoon by die bos, wanneer hy die Here noem die God van Abraham, en die God van Isak, en die God van Jakob.
38
For he is not a God of the dead, but of the living: for all live unto him.
Want Hy is nie ’n God van die dooies nie, maar van die lewendes: want almal lewe vir Hom.
39
Then certain of the scribes answering said, Master, thou hast well said.
Toe het sekere van die skrifgeleerdes geantwoord en gesê, Meester, U het goed gesê.
40
And after that they durst not ask him any [question at all].
En daarna het hulle Hom nie meer durf enige vraag vra nie.
41
And he said unto them, How say they that Christ is David’s son?
En Hy het tot hulle gesê, Hoe sê hulle dat Christus Dawid se seun is?
42
And David himself saith in the book of Psalms, The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand,
En Dawid self sê in die boek van die Psalms, Die HERE het tot my Here gesê, Sit aan my regterhand,
43
Till I make thine enemies thy footstool.
Totdat ek u vyande u voetbank maak.
44
David therefore calleth him Lord, how is he then his son?
Dawid noem Hom daarom Here, hoe is Hy dan sy seun?
45
Then in the audience of all the people he said unto his disciples,
Toe het Hy in die gehoor van die hele volk tot sy dissipels gesê,
46
Beware of the scribes, which desire to walk in long robes, and love greetings in the markets, and the highest seats in the synagogues, and the chief rooms at feasts;
Pas op vir die skrifgeleerdes, wat daarvan hou om in lang klere te wandel, en die groete in die markte liefhet, en die voorste sitplekke in die sinagoges, en die voorste sitplekke by die feeste;
47
Which devour widows’ houses, and for a shew make long prayers: the same shall receive greater damnation.
Wat die weduwees se huise opeet, en vir ’n skyn lank bid: dieselfde sal die groter veroordeling ontvang.