King James Version
AFR DVK
1
And the LORD said unto Joshua, Fear not, neither be thou dismayed: take all the people of war with thee, and arise, go up to Ai: see, I have given into thy hand the king of Ai, and his people, and his city, and his land:
En die HERE het tot Josua gesê, Wees nie bevrees, en wees nie ontmoedig nie: neem al die manne van oorlog met jou, en staan op, trek op na Ai: kyk, ek het die koning van Ai, en sy volk, en sy stad, en sy land, in jou hand gegee:
2
And thou shalt do to Ai and her king as thou didst unto Jericho and her king: only the spoil thereof, and the cattle thereof, shall ye take for a prey unto yourselves: lay thee an ambush for the city behind it.
En jy moet aan Ai en sy koning doen soos jy aan Jérigo en sy koning gedoen het: net die prooi daarvan, en die vee daarvan, moet julle vir julle as buit neem: lê vir jou ’n hinderlaag agter die stad.
3
So Joshua arose, and all the people of war, to go up against Ai: and Joshua chose out thirty thousand mighty men of valour, and sent them away by night.
So het Josua dan opgestaan, en al die manne van oorlog, om op te trek na Ai: en Josua het dertig duisend dapper manne gekies, en hulle in die nag gestuur.
4
And he commanded them, saying, Behold, ye shall lie in wait against the city, [even] behind the city: go not very far from the city, but be ye all ready:
En hy het hulle beveel, en gesê, Kyk, julle moet ’n hinderlaag lê teen die stad, agter die stad: moenie baie ver van die stad af gaan nie, maar wees almal gereed:
5
And I, and all the people that [are] with me, will approach unto the city: and it shall come to pass, when they come out against us, as at the first, that we will flee before them,
En ek, en al die volk wat by my is, sal nader by die stad kom: en dit sal gebeur, wanneer hulle uitkom teen ons, soos die eerste keer, dat ons voor hulle sal vlug,
6
(For they will come out after us) till we have drawn them from the city; for they will say, They flee before us, as at the first: therefore we will flee before them.
(Want hulle sal agter ons aankom,) totdat ons hulle van die stad af wegtrek; want hulle sal sê, Hulle vlug voor ons, soos die eerste keer: daarom sal ons voor hulle vlug.
7
Then ye shall rise up from the ambush, and seize upon the city: for the LORD your God will deliver it into your hand.
Dan moet julle opstaan uit die hinderlaag, en die stad inbesit neem: want die HERE julle God sal dit in julle hand gee.
8
And it shall be, when ye have taken the city, [that] ye shall set the city on fire: according to the commandment of the LORD shall ye do. See, I have commanded you.
En dit sal gebeur, wanneer julle die stad geneem het, dat julle die stad met vuur moet aansteek: volgens die woord van die HERE moet julle doen. Kyk, ek het julle beveel.
9
Joshua therefore sent them forth: and they went to lie in ambush, and abode between Bethel and Ai, on the west side of Ai: but Joshua lodged that night among the people.
Josua het hulle dus gestuur: en hulle het na die hinderlaag gegaan, en tussen Bet-el en Ai gebly, aan die weskant van Ai: maar Josua het daardie nag onder die volk gebly.
10
And Joshua rose up early in the morning, and numbered the people, and went up, he and the elders of Israel, before the people to Ai.
En Josua het vroeg in die môre opgestaan, en die volk opgeroep, en opgetrek, hy en die ouderlinge van Israel, voor die volk uit na Ai.
11
And all the people, [even the people] of war that [were] with him, went up, and drew nigh, and came before the city, and pitched on the north side of Ai: now [there was] a valley between them and Ai.
En al die manne van oorlog wat by hom was, het opgetrek, en nader gekom, en by die stad gekom, en kamp opgeslaan aan die noordekant van Ai: nou was daar ‚'n dal tussen hulle en Ai.
12
And he took about five thousand men, and set them to lie in ambush between Bethel and Ai, on the west side of the city.
En hy het omtrent vyfduisend man geneem, en hulle ’n hinderlaag laat lê tussen Bet-el en Ai, aan die weskant van die stad.
13
And when they had set the people, [even] all the host that [was] on the north of the city, and their liers in wait on the west of the city, Joshua went that night into the midst of the valley.
En toe hulle die volk, selfs die hele leër wat aan die noordekant van die stad was, en hulle hinderlaag aan die weskant van die stad gestel het, het Josua daardie nag in die midde van die dal gegaan.
14
And it came to pass, when the king of Ai saw [it], that they hasted and rose up early, and the men of the city went out against Israel to battle, he and all his people, at a time appointed, before the plain; but he wist not that [there were] liers in ambush against him behind the city.
En dit het gebeur, toe die koning van Ai dit gesien het, dat hulle haastig opgestaan het en vroeg uitgegaan het, hy en al sy volk, teen Israel tot die geveg, by die bepaalde plek voor die vlakte; maar hy het nie geweet dat daar ‚'n hinderlaag teen hom agter die stad was nie.
15
And Joshua and all Israel made as if they were beaten before them, and fled by the way of the wilderness.
En Josua en die hele Israel het hulle voor hulle laat vlug, en gevlug langs die pad van die wildernis.
16
And all the people that [were] in Ai were called together to pursue after them: and they pursued after Joshua, and were drawn away from the city.
En al die volk wat in Ai was, is bymekaargeroep om hulle te agtervolg: en hulle het Josua agtervolg, en is van die stad af weggetrek.
17
And there was not a man left in Ai or Bethel, that went not out after Israel: and they left the city open, and pursued after Israel.
En daar was nie ‚'n man oorgebly in Ai of Bet-el, wat nie agter Israel aangegaan het nie: en hulle het die stad oopgelaat, en Israel agtervolg.
18
And the LORD said unto Joshua, Stretch out the spear that [is] in thy hand toward Ai; for I will give it into thine hand. And Joshua stretched out the spear that [he had] in his hand toward the city.
En die HERE het tot Josua gesê, Strek die spies wat in jou hand is, uit na Ai; want ek sal dit in jou hand gee. En Josua het die spies wat in sy hand was, na die stad uitgestrek.
19
And the ambush arose quickly out of their place, and they ran as soon as he had stretched out his hand: and they entered into the city, and took it, and hasted and set the city on fire.
En die hinderlaag het haastig uit hulle plek opgestaan, en gehardloop sodra hy sy hand uitgestrek het: en hulle het in die stad ingekom, en dit geneem, en haastig die stad met vuur aangesteek.
20
And when the men of Ai looked behind them, they saw, and, behold, the smoke of the city ascended up to heaven, and they had no power to flee this way or that way: and the people that fled to the wilderness turned back upon the pursuers.
En toe die manne van Ai agter hulle omkyk, het hulle gesien, en kyk, die rook van die stad het opgegaan na die hemel, en hulle het geen krag gehad om hierheen of daarheen te vlug nie: en die volk wat na die wildernis gevlug het, het omgedraai teen die agtervolgers.
21
And when Joshua and all Israel saw that the ambush had taken the city, and that the smoke of the city ascended, then they turned again, and slew the men of Ai.
En toe Josua en die hele Israel gesien het dat die hinderlaag die stad geneem het, en dat die rook van die stad opgegaan het, het hulle weer omgedraai, en die manne van Ai verslaan.
22
And the other issued out of the city against them; so they were in the midst of Israel, some on this side, and some on that side: and they smote them, so that they let none of them remain or escape.
En die ander het uit die stad uitgekoms teen hulle; so was hulle in die midde van Israel, sommige aan hierdie kant, en sommige aan daardie kant: en hulle het hulle so verslaan, dat hulle niemand van hulle laat oorbly of ontsnap het nie.
23
And the king of Ai they took alive, and brought him to Joshua.
En die koning van Ai het hulle lewendig gegryp, en hom na Josua gebring.
24
And it came to pass, when Israel had made an end of slaying all the inhabitants of Ai in the field, in the wilderness wherein they chased them, and when they were all fallen on the edge of the sword, until they were consumed, that all the Israelites returned unto Ai, and smote it with the edge of the sword.
En dit het gebeur, toe Israel klaar was met die doodmaak van al die inwoners van Ai in die veld, in die wildernis waarin hulle hulle agtervolg het, en hulle almal deur die skerpte van die swaard geval het, totdat hulle verteer was, dat die hele Israel na Ai teruggekeer het, en dit met die skerpte van die swaard verslaan het.
25
And [so] it was, [that] all that fell that day, both of men and women, [were] twelve thousand, [even] all the men of Ai.
En so was almal wat daardie dag geval het, beide van man en vrou, twaalf duisend, selfs al die manne van Ai.
26
For Joshua drew not his hand back, wherewith he stretched out the spear, until he had utterly destroyed all the inhabitants of Ai.
Want Josua het sy hand nie teruggetrek, waarmee hy die spies uitgestrek het nie, totdat hy al die inwoners van Ai heeltemal vernietig het.
27
Only the cattle and the spoil of that city Israel took for a prey unto themselves, according unto the word of the LORD which he commanded Joshua.
Net die vee en die prooi van daardie stad het Israel vir hulle as buit geneem, volgens die woord van die HERE wat Hy Josua beveel het.
28
And Joshua burnt Ai, and made it an heap for ever, [even] a desolation unto this day.
En Josua het Ai verbrand, en dit ‚'n hoop gemaak vir ewig, ‚'n verwoesting tot vandag toe.
29
And the king of Ai he hanged on a tree until eventide: and as soon as the sun was down, Joshua commanded that they should take his carcase down from the tree, and cast it at the entering of the gate of the city, and raise thereon a great heap of stones, [that remaineth] unto this day.
En die koning van Ai het hy aan ‚'n boom opgehang tot die aand toe: en sodra die son ondergegaan het, het Josua beveel dat hulle sy lyk van die boom af moet afhaal, en dit by die ingang van die poort van die stad neergooi, en daarop ‚'n groot hoop klippe oprig, wat tot vandag toe daar is.
30
Then Joshua built an altar unto the LORD God of Israel in mount Ebal,
Toe het Josua ‚'n altaar gebou aan die HERE, die God van Israel, in die berg Ebal,
31
As Moses the servant of the LORD commanded the children of Israel, as it is written in the book of the law of Moses, an altar of whole stones, over which no man hath lift up [any] iron: and they offered thereon burnt offerings unto the LORD, and sacrificed peace offerings.
Soos Moses die dienaar van die HERE die kinders van Israel beveel het, soos dit geskrywe is in die boek van die wet van Moses, ‚'n altaar van hele klippe, waaroor niemand enige yster geswaai het nie: en hulle het daarop brandoffers aan die HERE geoffer, en dankoffers geslag.
32
And he wrote there upon the stones a copy of the law of Moses, which he wrote in the presence of the children of Israel.
En hy het daar op die klippe ‚'n afskrif geskrywe van die wet van Moses, wat hy voor die kinders van Israel geskrywe het.
33
And all Israel, and their elders, and officers, and their judges, stood on this side the ark and on that side before the priests the Levites, which bare the ark of the covenant of the LORD, as well the stranger, as he that was born among them; half of them over against mount Gerizim, and half of them over against mount Ebal; as Moses the servant of the LORD had commanded before, that they should bless the people of Israel.
En die hele Israel, en hulle ouderlinge, en amptenare, en hulle regters, het aan hierdie kant en aan daardie kant van die ark gestaan voor die priesters die Leviete, wat die ark van die verbond van die HERE gedra het, sowel die vreemdeling as hy wat in die land gebore is; die helfte van hulle teenoor die berg Gerisim, en die helfte van hulle teenoor die berg Ebal; soos Moses die dienaar van die HERE vroeër beveel het, dat hulle die volk van Israel moet seën.
34
And afterward he read all the words of the law, the blessings and cursings, according to all that is written in the book of the law.
En daarna het hy al die woorde van die wet gelees, die seëninge en die vervloekinge, volgens alles wat in die boek van die wet geskrywe is.
35
There was not a word of all that Moses commanded, which Joshua read not before all the congregation of Israel, with the women, and the little ones, and the strangers that were conversant among them.
Daar was nie ‚'n woord van alles wat Moses beveel het, wat Josua nie gelees het voor die hele vergadering van Israel, met die vroue, en die kinders, en die vreemdelinge wat onder hulle gewandel het nie.