King James Version
AFR DVK
1
Hearken to me, ye that follow after righteousness, ye that seek the LORD: look unto the rock [whence] ye are hewn, and to the hole of the pit [whence] ye are digged.
Luister na My, julle wat die geregtigheid najaag, julle wat die HERE soek: kyk na die rots waaruit julle gekap is, en na die holte van die put waaruit julle gegrawe is.
2
Look unto Abraham your father, and unto Sarah [that] bare you: for I called him alone, and blessed him, and increased him.
Kyk na Abraham julle vader, en na Sara wat julle gebaar het: want ek het hom alleen geroep, en hom geseën, en hom vermeerder.
3
For the LORD shall comfort Zion: he will comfort all her waste places; and he will make her wilderness like Eden, and her desert like the garden of the LORD; joy and gladness shall be found therein, thanksgiving, and the voice of melody.
Want die HERE sal Sion troos: Hy sal al haar verwoeste plekke troos; en Hy sal haar wildernis soos Eden maak, en haar woestyn soos die tuin van die HERE; vreugde en blydskap sal daarin gevind word, danksegging, en die stem van melodie.
4
Hearken unto me, my people; and give ear unto me, O my nation: for a law shall proceed from me, and I will make my judgment to rest for a light of the people.
Luister na My, my volk; en gee oor aan My, o my nasie: want ’n wet sal van My uitgaan, en ek sal my oordeel laat rus vir ’n lig van die volk.
5
My righteousness [is] near; my salvation is gone forth, and mine arms shall judge the people; the isles shall wait upon me, and on mine arm shall they trust.
My geregtigheid is naby; my heil is uitgegaan, en my arms sal die volk oordeel; die eilande sal op My wag, en op my arm sal hulle vertrou.
6
Lift up your eyes to the heavens, and look upon the earth beneath: for the heavens shall vanish away like smoke, and the earth shall wax old like a garment, and they that dwell therein shall die in like manner: but my salvation shall be for ever, and my righteousness shall not be abolished.
Hef julle oë op na die hemele, en kyk na die aarde daaronder: want die hemele sal soos rook verdwyn, en die aarde sal soos ’n kleed oud word, en dié wat daarin woon, sal soos dié sterwe: maar my heil sal vir ewig wees, en my geregtigheid sal nie afgeskaf word nie.
7
Hearken unto me, ye that know righteousness, the people in whose heart [is] my law; fear ye not the reproach of men, neither be ye afraid of their revilings.
Luister na My, julle wat geregtigheid ken, die volk in wie se hart my wet is; vrees nie die smaad van die mens nie, en wees nie bang vir hulle beledigings nie.
8
For the moth shall eat them up like a garment, and the worm shall eat them like wool: but my righteousness shall be for ever, and my salvation from generation to generation.
Want die mot sal hulle soos ’n kleed opeet, en die wurm sal hulle soos wol opeet: maar my geregtigheid sal vir ewig wees, en my heil van geslag tot geslag.
9
Awake, awake, put on strength, O arm of the LORD; awake, as in the ancient days, in the generations of old. [Art] thou not it that hath cut Rahab, [and] wounded the dragon?
Ontwaak, ontwaak, beklee jou met sterkte, o arm van die HERE; ontwaak, soos in die ou dae, in die geslagte van ouds. Is dit nie jy wat Rahab afgekap het, en die draak verwond het nie?
10
[Art] thou not it which hath dried the sea, the waters of the great deep; that hath made the depths of the sea a way for the ransomed to pass over?
Is dit nie jy wat die see, die waters van die groot diepte, opgedroog het; wat die dieptes van die see ’n weg gemaak het vir die verlostes om oor te trek nie?
11
Therefore the redeemed of the LORD shall return, and come with singing unto Zion; and everlasting joy [shall be] upon their head: they shall obtain gladness and joy; [and] sorrow and mourning shall flee away.
Daarom sal die losgekooptes van die HERE terugkeer, en na Sion kom met sing: en ewige vreugde sal op hulle hoof wees: hulle sal vreugde en blydskap verkry; en smart en sugting sal vlug.
12
I, [even] I, [am] he that comforteth you: who [art] thou, that thou shouldest be afraid of a man [that] shall die, and of the son of man [which] shall be made [as] grass;
Ek, selfs ek, is hy wat julle troos: wie is jy, dat jy bang is vir ’n mens wat sal sterwe, en vir die seun van die mens wat soos gras gemaak sal word;
13
And forgettest the LORD thy maker, that hath stretched forth the heavens, and laid the foundations of the earth; and hast feared continually every day because of the fury of the oppressor, as if he were ready to destroy? and where [is] the fury of the oppressor?
En vergeet die HERE jou Maker, wat die hemele uitgespan het, en die fondamente van die aarde gelê het; en jy was voortdurend die hele dag bang vanweë die grimmigheid van die verdrukker, asof hy gereed was om te vernietig? en waar is die grimmigheid van die verdrukker?
14
The captive exile hasteneth that he may be loosed, and that he should not die in the pit, nor that his bread should fail.
Die gevangene haastig om losgemaak te word, dat hy nie sterwe in die put nie, en dat sy brood nie ontbreek nie.
15
But I [am] the LORD thy God, that divided the sea, whose waves roared: The LORD of hosts [is] his name.
Maar ek is die HERE jou God, wat die see verdeel, waarvan die golwe bruis: die HERE van leërskare is sy Naam.
16
And I have put my words in thy mouth, and I have covered thee in the shadow of mine hand, that I may plant the heavens, and lay the foundations of the earth, and say unto Zion, Thou [art] my people.
En ek het my woorde in jou mond gelê, en jou met die skaduwee van my hand bedek, dat ek die hemele mag plant, en die fondamente van die aarde lê, en tot Sion sê, Jy is my volk.
17
Awake, awake, stand up, O Jerusalem, which hast drunk at the hand of the LORD the cup of his fury; thou hast drunken the dregs of the cup of trembling, [and] wrung [them] out.
Ontwaak, ontwaak, staan op, o Jérusalem, wat die beker van sy grimmigheid by die hand van die HERE gedrink het; jy het die droesem van die beker van bewing gedrink, en uitgedrink.
18
[There is] none to guide her among all the sons [whom] she hath brought forth; neither [is there any] that taketh her by the hand of all the sons [that] she hath brought up.
Daar is niemand om haar te lei van al die seuns wat sy gebaar het nie; en daar is niemand wat haar by die hand vat van al die seuns wat sy grootgemaak het nie.
19
These two [things] are come unto thee; who shall be sorry for thee? desolation, and destruction, and the famine, and the sword: by whom shall I comfort thee?
Hierdie twee dinge is tot jou gekom; wie sal vir jou treur? verwoesting, en vernietiging, en die hongersnood, en die swaard: deur wie sal ek jou troos?
20
Thy sons have fainted, they lie at the head of all the streets, as a wild bull in a net: they are full of the fury of the LORD, the rebuke of thy God.
Jou seuns het flou geword, hulle lê by die top van al die strate, soos ’n wilde os in ’n net: hulle is vol van die grimmigheid van die HERE, die bestraffing van jou God.
21
Therefore hear now this, thou afflicted, and drunken, but not with wine:
Daarom hoor nou dit, jy benoudte, en dronk, maar nie met wyn nie:
22
Thus saith thy Lord the LORD, and thy God [that] pleadeth the cause of his people, Behold, I have taken out of thine hand the cup of trembling, [even] the dregs of the cup of my fury; thou shalt no more drink it again:
So sê jou Here die HERE, en jou God wat die saak van sy volk bepleit, Kyk, ek het die beker van bewing uit jou hand geneem, selfs die droesem van die beker van my grimmigheid; jy sal dit nie meer drink nie:
23
But I will put it into the hand of them that afflict thee; which have said to thy soul, Bow down, that we may go over: and thou hast laid thy body as the ground, and as the street, to them that went over.
Maar ek sal dit in die hand van dié sit wat jou benoud gemaak het; wat tot jou siel gesê het, Buig neer, dat ons mag oorgaan: en jy het jou rug soos die grond, en soos die straat, vir hulle wat oorgaan, gelê.