1
And Jacob dwelt in the land wherein his father was a stranger, in the land of Canaan.
En Jakob het gewoon in die land van die vreemdelingskap van sy vader, in die land Kanaän.
← Genesis 36
Genesis 37
Genesis 38 →
King James Version
AFR DVK
2
These [are] the generations of Jacob. Joseph, [being] seventeen years old, was feeding the flock with his brethren; and the lad [was] with the sons of Bilhah, and with the sons of Zilpah, his father’s wives: and Joseph brought unto his father their evil report.
Dit is die geslagte van Jakob. Josef, sewentien jaar oud, was die skape by die broers oppas; en hy was ‚'n seun by die seuns van Bilha, en by die seuns van Silpa, sy vader se vroue: en Josef het die slegte gerug van hulle by hulle vader gebring.
3
Now Israel loved Joseph more than all his children, because he [was] the son of his old age: and he made him a coat of [many] colours.
Nou het Israel Josef meer liefgehad as al sy seuns, omdat hy die seun van sy ouderdom was: en hy het vir hom ‚'n veelkleurige rok gemaak.
4
And when his brethren saw that their father loved him more than all his brethren, they hated him, and could not speak peaceably unto him.
En toe sy broers sien dat hulle vader hom meer liefhet as al sy broers, het hulle hom gehaat, en kon nie vreedsaam met hom praat nie.
5
And Joseph dreamed a dream, and he told [it] his brethren: and they hated him yet the more.
En Josef het ‚'n droom gedroom, en dit aan sy broers vertel: en hulle het hom nog meer gehaat.
6
And he said unto them, Hear, I pray you, this dream which I have dreamed:
En hy het tot hulle gesê, Hoor tog hierdie droom wat ek gedroom het:
7
For, behold, we [were] binding sheaves in the field, and, lo, my sheaf arose, and also stood upright; and, behold, your sheaves stood round about, and made obeisance to my sheaf.
Want kyk, ons was besig om gerwe te bind in die veld, en kyk, my gerf het opgestaan, en ook regop gestaan; en kyk, julle gerwe het rondom gekom, en voor my gerf gebuig.
8
And his brethren said to him, Shalt thou indeed reign over us? or shalt thou indeed have dominion over us? And they hated him yet the more for his dreams, and for his words.
En sy broers het tot hom gesê, Sal jy dan regtig oor ons heers? of sal jy dan regtig oor ons heerskap hê? En hulle het hom nog meer gehaat om sy drome en om sy woorde.
9
And he dreamed yet another dream, and told it his brethren, and said, Behold, I have dreamed a dream more; and, behold, the sun and the moon and the eleven stars made obeisance to me.
En hy het nog ’n ander droom gedroom, en dit aan sy broers vertel, en gesê, Kyk, ek het nog ’n droom gedroom; en kyk, die son en die maan en elf sterre het voor my gebuig.
10
And he told [it] to his father, and to his brethren: and his father rebuked him, and said unto him, What [is] this dream that thou hast dreamed? Shall I and thy mother and thy brethren indeed come to bow down ourselves to thee to the earth?
En hy het dit aan sy vader en aan sy broers vertel: en sy vader het hom bestraf, en tot hom gesê, Wat is hierdie droom wat jy gedroom het? sal ek en jou moeder en jou broers waarlik kom om voor jou tot die aarde te buig?
11
And his brethren envied him; but his father observed the saying.
En sy broers het hom beny; maar sy vader het die saak in gedagte gehou.
12
And his brethren went to feed their father’s flock in Shechem.
En sy broers het gegaan om hulle vader se kleinvee in Sigem te wei.
13
And Israel said unto Joseph, Do not thy brethren feed [the flock] in Shechem? come, and I will send thee unto them. And he said to him, Here [am I].
En Israel het tot Josef gesê, Wei jou broers nie die kleinvee in Sigem nie? kom, en ek sal jou na hulle stuur. En hy het tot hom gesê, Hier is ek.
14
And he said to him, Go, I pray thee, see whether it be well with thy brethren, and well with the flocks; and bring me word again. So he sent him out of the vale of Hebron, and he came to Shechem.
En hy het tot hom gesê, Gaan tog, sien of dit goed gaan met jou broers, en of dit goed gaan met die kuddes; en bring my woord terug. So het hy hom uit die vallei van Hebron gestuur, en hy het by Sigem gekom.
15
And a certain man found him, and, behold, [he was] wandering in the field: and the man asked him, saying, What seekest thou?
En ’n man het hom gevind, en kyk, hy was ronddwalend in die veld: en die man het hom gevra, en gesê, Wat soek jy?
16
And he said, I seek my brethren: tell me, I pray thee, where they feed [their flocks].
En hy het gesê, Ek soek my broers: sê my tog waar hulle wei.
17
And the man said, They are departed hence; for I heard them say, Let us go to Dothan. And Joseph went after his brethren, and found them in Dothan.
En die man het gesê, Hulle is hiervandaan weggetrek; want ek het hulle hoor sê, Laat ons na Dotan gaan. En Josef het agter sy broers aangegaan, en hulle in Dotan gevind.
18
And when they saw him afar off, even before he came near unto them, they conspired against him to slay him.
En hulle het hom van ver af gesien, en voordat hy naby hulle gekom het, het hulle saamgesweer teen hom om hom dood te maak.
19
And they said one to another, Behold, this dreamer cometh.
En hulle het die een tot die ander gesê, Kyk, hier kom daardie dromer.
20
Come now therefore, and let us slay him, and cast him into some pit, and we will say, Some evil beast hath devoured him: and we shall see what will become of his dreams.
Kom dan nou, en laat ons hom doodmaak, en hom in een van die putte gooi, en ons sal sê, ’n Bosekwaad dier het hom opgeëet: en ons sal sien wat van sy drome word.
21
And Reuben heard [it], and he delivered him out of their hands; and said, Let us not kill him.
En Ruben het dit gehoor, en hom uit hulle hand gered; en hy het gesê, Laat ons hom nie doodmaak nie.
22
And Reuben said unto them, Shed no blood, [but] cast him into this pit that [is] in the wilderness, and lay no hand upon him; that he might rid him out of their hands, to deliver him to his father again.
En Ruben het tot hulle gesê, Moenie bloed vergiet nie, gooi hom in hierdie put wat in die wildernis is, maar lê geen hand aan hom nie; dat hy hom uit hulle hand mag red, om hom na sy vader terug te bring.
23
And it came to pass, when Joseph was come unto his brethren, that they stript Joseph out of his coat, [his] coat of [many] colours that [was] on him;
En dit het gebeur, toe Josef by sy broers gekom het, dat hulle Josef van sy rok, die veelkleurige rok wat hy aangehad het, gestroop het:
24
And they took him, and cast him into a pit: and the pit [was] empty, [there was] no water in it.
En hulle het hom geneem, en hom in die put gegooi: en die put was leeg, daar was geen water in nie.
25
And they sat down to eat bread: and they lifted up their eyes and looked, and, behold, a company of Ishmeelites came from Gilead with their camels bearing spicery and balm and myrrh, going to carry [it] down to Egypt.
En hulle het gaan sit om brood te eet: en hulle het hulle oë opgeslaan en gekyk, en kyk, ’n troep Ismaeliete kom van Gilead af met hulle kamele, wat speserye en balsem en mirre dra, om dit af te bring na Egipte.
26
And Judah said unto his brethren, What profit [is it] if we slay our brother, and conceal his blood?
En Juda het tot sy broers gesê, Wat baat dit dat ons ons broer doodmaak, en sy bloed bedek?
27
Come, and let us sell him to the Ishmeelites, and let not our hand be upon him; for he [is] our brother [and] our flesh. And his brethren were content.
Kom, en laat ons hom aan die Ismaeliete verkoop, en laat ons hand nie op hom wees nie; want hy is ons broer, ons vlees. En sy broers het geluister.
28
Then there passed by Midianites merchantmen; and they drew and lifted up Joseph out of the pit, and sold Joseph to the Ishmeelites for twenty [pieces] of silver: and they brought Joseph into Egypt.
Toe het die Midianitiese handelaars verbygekom; en hulle het Josef opgetrek en uit die put uitgehaal, en Josef aan die Ismaeliete verkoop vir twintig stukke silwer: en hulle het Josef na Egipte gebring.
29
And Reuben returned unto the pit; and, behold, Joseph [was] not in the pit; and he rent his clothes.
En Ruben het na die put teruggekeer; en kyk, Josef was nie in die put nie; en hy het sy klere geskeur.
30
And he returned unto his brethren, and said, The child [is] not; and I, whither shall I go?
En hy het na sy broers teruggekeer, en gesê, Die kind is daar nie; en ek, waarheen sal ek gaan?
31
And they took Joseph’s coat, and killed a kid of the goats, and dipped the coat in the blood;
En hulle het Josef se rok geneem, en ‚'n bokkie geslag, en die rok in die bloed gedoop:
32
And they sent the coat of [many] colours, and they brought [it] to their father; and said, This have we found: know now whether it [be] thy son’s coat or no.
En hulle het die veelkleurige rok gestuur, en dit by hulle vader laat bring; en gesê, Dit het ons gevind: ken nou of dit jou seun se rok is of nie.
33
And he knew it, and said, [It is] my son’s coat; an evil beast hath devoured him; Joseph is without doubt rent in pieces.
En hy het dit herken, en gesê, Dit is my seun se rok; ’n bosekwaad dier het hom opgeëet; Josef is sekerlik verskeur.
34
And Jacob rent his clothes, and put sackcloth upon his loins, and mourned for his son many days.
En Jakob het sy klere geskeur, en ‚'n roukleed om sy lendene gedra, en oor sy seun getreur baie dae.
35
And all his sons and all his daughters rose up to comfort him; but he refused to be comforted; and he said, For I will go down into the grave unto my son mourning. Thus his father wept for him.
En al sy seuns en al sy dogters het opgestaan om hom te troos; maar hy het geweier om getroos te word; en hy het gesê, Want ek sal met roukleed na my seun in die doderyk afgaan. So het sy vader oor hom getreur.
36
And the Midianites sold him into Egypt unto Potiphar, an officer of Pharaoh’s, [and] captain of the guard.
En die Midianiete het hom in Egipte verkoop aan Potifar, ‚'n hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag.
← Genesis 36
Genesis 37
Genesis 38 →