1
And Jacob went on his way, and the angels of God met him.
En Jakob het op sy weg gegaan, en die engele van God het hom ontmoet.
← Genesis 31
Genesis 32
Genesis 33 →
King James Version
AFR DVK
2
And when Jacob saw them, he said, This [is] God’s host: and he called the name of that place Mahanaim.
En toe Jakob hulle sien, het hy gesê, Dit is God se leërkamp: en hy het die naam van daardie plek Mahanáïm genoem.
3
And Jacob sent messengers before him to Esau his brother unto the land of Seir, the country of Edom.
En Jakob het boodskappers voor hom uit gestuur na Esau sy broer, na die land Seïr, die land van Edom.
4
And he commanded them, saying, Thus shall ye speak unto my lord Esau; Thy servant Jacob saith thus, I have sojourned with Laban, and stayed there until now:
En hy het hulle beveel, en gesê, So moet julle tot my heer Esau sê; Jou dienaar Jakob sê so: Ek het as vreemdeling by Laban vertoef, en tot nou toe daar gebly:
5
And I have oxen, and asses, flocks, and menservants, and womenservants: and I have sent to tell my lord, that I may find grace in thy sight.
En ek het beeste, en esels, kleinvee, en diensknegte, en diensmaagde; en ek het gestuur om dit aan my heer te laat weet, dat ek genade in jou oë mag vind.
6
And the messengers returned to Jacob, saying, We came to thy brother Esau, and also he cometh to meet thee, and four hundred men with him.
En die boodskappers het na Jakob teruggekeer, en gesê, Ons het by jou broer Esau gekom, en hy kom jou ook tegemoet, en vierhonderd man saam met hom.
7
Then Jacob was greatly afraid and distressed: and he divided the people that [was] with him, and the flocks, and herds, and the camels, into two bands;
Toe was Jakob baie bevrees en benoud: en hy het die volk wat by hom was, en die kuddes, en die beeste, en die kamele, in twee kampe verdeel;
8
And said, If Esau come to the one company, and smite it, then the other company which is left shall escape.
En hy het gesê, As Esau tot die een kamp kom, en dit verslaan, dan sal die ander kamp ontkom.
9
And Jacob said, O God of my father Abraham, and God of my father Isaac, the LORD which saidst unto me, Return unto thy country, and to thy kindred, and I will deal well with thee:
En Jakob het gesê, O God van my vader Abraham, en God van my vader Isak, die HERE wat tot my gesê het, Keer terug na jou land, en na jou maagskap, en Ek sal jou goeddoen:
10
I am not worthy of the least of all the mercies, and of all the truth, which thou hast shewed unto thy servant; for with my staff I passed over this Jordan; and now I am become two bands.
Ek is te gering vir al die goedheid, en vir al die trou, wat U aan u dienaar bewys het; want met my staf het ek hierdie Jordaan oorgesteek; en nou het ek twee kampe geword.
11
Deliver me, I pray thee, from the hand of my brother, from the hand of Esau: for I fear him, lest he will come and smite me, [and] the mother with the children.
Red my tog uit die hand van my broer, uit die hand van Esau: want ek vrees hom, dat hy kom en my verslaan, die moeder saam met die kinders.
12
And thou saidst, I will surely do thee good, and make thy seed as the sand of the sea, which cannot be numbered for multitude.
En U het gesê, Ek sal sekerlik goeddoen aan jou, en jou saad maak soos die sand van die see, wat vanweë die menigte nie getel kan word nie.
13
And he lodged there that same night; and took of that which came to his hand a present for Esau his brother;
En hy het daardie nag daar oornag, en van wat in sy hand gekom het, ‚'n geskenk vir Esau sy broer geneem;
14
Two hundred she goats, and twenty he goats, two hundred ewes, and twenty rams,
Tweehonderd bokooie, en twintig bokramme, tweehonderd ooie, en twintig ramme,
15
Thirty milch camels with their colts, forty kine, and ten bulls, twenty she asses, and ten foals.
Dertig melkkamele met hulle vulle, veertig koeie, en tien bulle, twintig eselinne, en tien jong esels.
16
And he delivered [them] into the hand of his servants, every drove by themselves; and said unto his servants, Pass over before me, and put a space betwixt drove and drove.
En hy het hulle in die hand van sy diensknegte oorgegee, elke trop opsigself; en hy het tot sy diensknegte gesê, Gaan voor my uit, en laat ’n ruimte tussen trop en trop.
17
And he commanded the foremost, saying, When Esau my brother meeteth thee, and asketh thee, saying, Whose [art] thou? and whither goest thou? and whose [are] these before thee?
En hy het die eerste beveel, en gesê, Wanneer Esau my broer jou ontmoet, en jou vra, en sê, Aan wie behoort jy? en waarheen gaan jy? en wie s’n is hierdie voor jou?
18
Then thou shalt say, [They be] thy servant Jacob’s; it [is] a present sent unto my lord Esau: and, behold, also he [is] behind us.
Dan moet jy sê, Dit is u dienaar Jakob s’n; dit is ’n geskenk gestuur aan my heer Esau: en kyk, hy self is ook agter ons.
19
And so commanded he the second, and the third, and all that followed the droves, saying, On this manner shall ye speak unto Esau, when ye find him.
En so het hy ook die tweede, en die derde, en almal wat agter die troppe aan gegaan het, beveel, en gesê, Op hierdie manier moet julle met Esau praat wanneer julle hom vind.
20
And say ye moreover, Behold, thy servant Jacob [is] behind us. For he said, I will appease him with the present that goeth before me, and afterward I will see his face; peradventure he will accept of me.
En julle moet sê, Kyk, u dienaar Jakob is ook agter ons. Want hy het gesê, Ek sal hom versoen met die geskenk wat voor my uit gaan, en daarna sal ek sy aangesig sien; miskien sal hy my aangesig aanneem.
21
So went the present over before him: and himself lodged that night in the company.
So het die geskenk voor hom uit gegaan: en hy self het daardie nag in die kamp oornag.
22
And he rose up that night, and took his two wives, and his two womenservants, and his eleven sons, and passed over the ford Jabbok.
En hy het in daardie nag opgestaan, en sy twee vroue, en sy twee diensmaagde, en sy elf seuns geneem, en die drif van die Jabbok oorgesteek.
23
And he took them, and sent them over the brook, and sent over that he had.
En hy het hulle geneem, en hulle oor die stroom gestuur, en alles wat hy gehad het, oorgestuur.
24
And Jacob was left alone; and there wrestled a man with him until the breaking of the day.
En Jakob is alleen agtergelaat; en daar het ‚'n man met hom geworstel tot die breek van die dag.
25
And when he saw that he prevailed not against him, he touched the hollow of his thigh; and the hollow of Jacob’s thigh was out of joint, as he wrestled with him.
En toe hy sien dat hy hom nie oorwin nie, het hy die holte van sy heup aangeraak; en die holte van Jakob se heup is ontwrig terwyl hy met hom worstel.
26
And he said, Let me go, for the day breaketh. And he said, I will not let thee go, except thou bless me.
En hy het gesê, Laat my gaan, want die dag breek aan. En hy het gesê, Ek sal jou nie laat gaan nie, tensy jy my seën.
27
And he said unto him, What [is] thy name? And he said, Jacob.
En hy het tot hom gesê, Wat is jou naam? En hy het gesê, Jakob.
28
And he said, Thy name shall be called no more Jacob, but Israel: for as a prince hast thou power with God and with men, and hast prevailed.
En hy het gesê, Jou naam sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel: want as ’n vorste het jy met God en met mense geworstel, en het oorwin.
29
And Jacob asked [him], and said, Tell [me], I pray thee, thy name. And he said, Wherefore [is] it [that] thou dost ask after my name? And he blessed him there.
En Jakob het gevra, en gesê, Sê my tog jou naam. En hy het gesê, Waarom vra jy na my naam? En hy het hom daar geseën.
30
And Jacob called the name of the place Peniel: for I have seen God face to face, and my life is preserved.
En Jakob het die naam van die plek Peniël genoem: want ek het God aangesig tot aangesig gesien, en my lewe is behou.
31
And as he passed over Penuel the sun rose upon him, and he halted upon his thigh.
En toe hy by Peniël verbygaan, het die son oor hom opgegaan; en hy het gelimp op sy heup.
32
Therefore the children of Israel eat not [of] the sinew which shrank, which [is] upon the hollow of the thigh, unto this day: because he touched the hollow of Jacob’s thigh in the sinew that shrank.
Daarom eet die kinders van Israel nie tot vandag toe die seningswat in die holte van die heup is nie; omdat hy die holte van Jakob se heup, die seningswat, aangeraak het.
← Genesis 31
Genesis 32
Genesis 33 →