King James Version
AFR DVK
1
In the third month, when the children of Israel were gone forth out of the land of Egypt, the same day came they [into] the wilderness of Sinai.
In die derde maand, nadat die kinders van Israel uit die land Egipte uitgegaan het, op dieselfde dag het hulle in die wildernis van Sinai gekom.
2
For they were departed from Rephidim, and were come [to] the desert of Sinai, and had pitched in the wilderness; and there Israel camped before the mount.
Want hulle het van Refidim vertrek, en in die wildernis van Sinai gekom, en in die wildernis kamp opgeslaan; en daar het Israel voor die berg kamp opgeslaan.
3
And Moses went up unto God, and the LORD called unto him out of the mountain, saying, Thus shalt thou say to the house of Jacob, and tell the children of Israel;
En Moses het opgeklim na God, en die HERE het hom van die berg af geroep, en gesê, So moet jy tot die huis van Jakob sê, en aan die kinders van Israel vertel:
4
Ye have seen what I did unto the Egyptians, and [how] I bare you on eagles’ wings, and brought you unto myself.
Julle het gesien wat ek aan die Egiptenaars gedoen het, en hoe ek julle op arendsvlerke gedra het, en julle na My gebring het.
5
Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth [is] mine:
Nou dan, as julle ywerig na my stem sal luister, en my verbond onderhou, dan sal julle my eie besitting wees uit al die volke: want die hele aarde is Myne:
6
And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These [are] the words which thou shalt speak unto the children of Israel.
En julle sal vir My ‚'n koninkryk van priesters, en ‚'n heilige nasie wees. Dit is die woorde wat jy tot die kinders van Israel moet spreek.
7
And Moses came and called for the elders of the people, and laid before their faces all these words which the LORD commanded him.
En Moses het gekom en die ouderlinge van die volk geroep, en al hierdie woorde voor hulle aangesig gestel, wat die HERE hom beveel het.
8
And all the people answered together, and said, All that the LORD hath spoken we will do. And Moses returned the words of the people unto the LORD.
En die hele volk het saam geantwoord, en gesê, Alles wat die HERE gespreek het, sal ons doen. En Moses het die woorde van die volk aan die HERE teruggebring.
9
And the LORD said unto Moses, Lo, I come unto thee in a thick cloud, that the people may hear when I speak with thee, and believe thee for ever. And Moses told the words of the people unto the LORD.
En die HERE het tot Moses gesê, Kyk, ek kom na jou in ’n digte wolk, dat die volk mag hoor wanneer ek met jou spreek, en in jou mag glo vir ewig. En Moses het die woorde van die volk aan die HERE vertel.
10
And the LORD said unto Moses, Go unto the people, and sanctify them to day and to morrow, and let them wash their clothes,
En die HERE het tot Moses gesê, Gaan na die volk, en heilig hulle vandag en môre, en laat hulle hulle klere was,
11
And be ready against the third day: for the third day the LORD will come down in the sight of all the people upon mount Sinai.
En gereed wees teen die derde dag: want op die derde dag sal die HERE voor die oë van die hele volk afkom op die berg Sinai.
12
And thou shalt set bounds unto the people round about, saying, Take heed to yourselves, [that ye] go [not] up into the mount, or touch the border of it: whosoever toucheth the mount shall be surely put to death:
En jy moet grense stel vir die volk rondom, en sê, Pas op dat julle nie op die berg klim, of die grens daarvan aanraak nie: elkeen wat die berg aanraak, sal sekerlik gedood word:
13
There shall not an hand touch it, but he shall surely be stoned, or shot through; whether [it be] beast or man, it shall not live: when the trumpet soundeth long, they shall come up to the mount.
Daar mag geen hand dit aanraak nie, maar hy moet sekerlik gestenig word, of met ‚'n pyl geskiet word; of dit ‚'n dier is of ‚'n mens, dit mag nie lewe nie: wanneer die basuin lank klink, moet hulle op die berg klim.
14
And Moses went down from the mount unto the people, and sanctified the people; and they washed their clothes.
En Moses het van die berg af na die volk afgegaan, en die volk geheilig; en hulle het hulle klere gewas.
15
And he said unto the people, Be ready against the third day: come not at [your] wives.
En hy het tot die volk gesê, Wees gereed teen die derde dag: kom nie naby ’n vrou nie.
16
And it came to pass on the third day in the morning, that there were thunders and lightnings, and a thick cloud upon the mount, and the voice of the trumpet exceeding loud; so that all the people that [was] in the camp trembled.
En dit het gebeur op die derde dag in die môre, dat daar donderslae en blitse was, en ’n digte wolk op die berg, en die geluid van die basuin baie hard; sodat al die volk wat in die kamp was, gebeef het.
17
And Moses brought forth the people out of the camp to meet with God; and they stood at the nether part of the mount.
En Moses het die volk uit die kamp uitgelei om God tegemoet te gaan; en hulle het aan die voet van die berg gestaan.
18
And mount Sinai was altogether on a smoke, because the LORD descended upon it in fire: and the smoke thereof ascended as the smoke of a furnace, and the whole mount quaked greatly.
En die berg Sinai was heeltemal in rook, omdat die HERE daarop in vuur neergedaal het: en die rook daarvan het opgegaan soos die rook van ‚'n oond, en die hele berg het geweldig gebeef.
19
And when the voice of the trumpet sounded long, and waxed louder and louder, Moses spake, and God answered him by a voice.
En toe die geluid van die basuin langer en harder word, het Moses gespreek, en God het hom met ‚'n stem geantwoord.
20
And the LORD came down upon mount Sinai, on the top of the mount: and the LORD called Moses [up] to the top of the mount; and Moses went up.
En die HERE het neergedaal op die berg Sinai, op die top van die berg: en die HERE het Moses na die top van die berg geroep; en Moses het opgeklim.
21
And the LORD said unto Moses, Go down, charge the people, lest they break through unto the LORD to gaze, and many of them perish.
En die HERE het tot Moses gesê, Gaan af, vermaan die volk, dat hulle nie deurdring om na die HERE te kyk nie, en baie van hulle val nie.
22
And let the priests also, which come near to the LORD, sanctify themselves, lest the LORD break forth upon them.
En laat die priesters ook, wat nader kom tot die HERE, hulle heilig, dat die HERE nie onder hulle uitbreek nie.
23
And Moses said unto the LORD, The people cannot come up to mount Sinai: for thou chargedst us, saying, Set bounds about the mount, and sanctify it.
En Moses het tot die HERE gesê, Die volk kan nie op die berg Sinai klim nie: want U het ons vermaan, en gesê, Stel grense om die berg, en heilig dit.
24
And the LORD said unto him, Away, get thee down, and thou shalt come up, thou, and Aaron with thee: but let not the priests and the people break through to come up unto the LORD, lest he break forth upon them.
En die HERE het tot hom gesê, Gaan, klim af, en jy moet opklim, jy, en Aäron met jou: maar laat die priesters en die volk nie deurbreek om op te klim na die HERE nie, dat Hy nie onder hulle uitbreek nie.
25
So Moses went down unto the people, and spake unto them.
So het Moses dan na die volk afgeklim, en dit aan hulle gesê.