King James Version
AFR DVK
1
And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the LORD, and pitched in Rephidim: and [there was] no water for the people to drink.
En die hele vergadering van die kinders van Israel het van die wildernis van Sin af vertrek, volgens hulle reise, volgens die bevel van die HERE, en hulle het in Refidim kamp opgeslaan: en daar was geen water vir die volk om te drink nie.
2
Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the LORD?
Daarom het die volk met Moses getwis, en gesê, Gee ons water dat ons mag drink. En Moses het tot hulle gesê, Waarom twis julle met my? waarom versoek julle die HERE?
3
And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore [is] this [that] thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?
En die volk het daar na water dors gehad; en die volk het teen Moses gemurmureer, en gesê, Waarom het jy ons dan uit Egipte uitgebring om my, en my kinders, en my vee van dors te laat sterwe?
4
And Moses cried unto the LORD, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.
En Moses het tot die HERE geroep, en gesê, Wat moet ek met hierdie volk doen? hulle is naby om my te stenig.
5
And the LORD said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go.
En die HERE het tot Moses gesê, Gaan voor die volk uit, en neem met jou van die ouderlinge van Israel; en neem jou staf in jou hand waarmee jy die rivier geslaan het, en gaan.
6
Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.
Kyk, ek sal daar voor jou staan op die rots in Horeb; en jy moet op die rots slaan, en daar sal water uitkom, dat die volk mag drink. En Moses het so gedoen voor die oë van die ouderlinge van Israel.
7
And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the LORD, saying, Is the LORD among us, or not?
En hy het die naam van die plek Massa en Meriba genoem, vanweë die twis van die kinders van Israel, en omdat hulle die HERE versoek het, en gesê het, Is die HERE onder ons, of nie?
8
Then came Amalek, and fought with Israel in Rephidim.
Toe het Amalek gekom, en met Israel in Refidim geveg.
9
And Moses said unto Joshua, Choose us out men, and go out, fight with Amalek: to morrow I will stand on the top of the hill with the rod of God in mine hand.
En Moses het tot Josua gesê, Kies vir ons manne uit, en gaan uit, veg teen Amalek: môre sal ek op die top van die heuwel staan met die staf van God in my hand.
10
So Joshua did as Moses had said to him, and fought with Amalek: and Moses, Aaron, and Hur went up to the top of the hill.
So het Josua dan gedoen soos Moses tot hom gesê het, en teen Amalek geveg: en Moses, Aäron, en Hur het op die top van die heuwel opgegaan.
11
And it came to pass, when Moses held up his hand, that Israel prevailed: and when he let down his hand, Amalek prevailed.
En dit het gebeur, wanneer Moses sy hand ophou, dat Israel die oorhand gehad het: en wanneer hy sy hand laat sak, dat Amalek die oorhand gehad het.
12
But Moses’ hands [were] heavy; and they took a stone, and put [it] under him, and he sat thereon; and Aaron and Hur stayed up his hands, the one on the one side, and the other on the other side; and his hands were steady until the going down of the sun.
Maar Moses se hande het swaar geword; en hulle het ’n klip geneem, en dit onder hom gesit, en hy het daarop gaan sit; en Aäron en Hur het sy hande gesteun, die een aan die een kant, en die ander aan die ander kant; en sy hande was standvastig tot sonsondergang.
13
And Joshua discomfited Amalek and his people with the edge of the sword.
En Josua het Amalek en sy volk met die skerpte van die swaard verslaan.
14
And the LORD said unto Moses, Write this [for] a memorial in a book, and rehearse [it] in the ears of Joshua: for I will utterly put out the remembrance of Amalek from under heaven.
En die HERE het tot Moses gesê, Skryf dit tot ’n gedenkteken in ’n boek, en herhaal dit in die ore van Josua: want ek sal die herinnering aan Amalek heeltemal uitwis van onder die hemel.
15
And Moses built an altar, and called the name of it Jehovahnissi:
En Moses het ‚'n altaar gebou, en die naam daarvan Jehovah-Nissi genoem:
16
For he said, Because the LORD hath sworn [that] the LORD [will have] war with Amalek from generation to generation.
Want hy het gesê, Omdat die HERE gesweer het dat die HERE oorlog sal voer teen Amalek van geslag tot geslag.