King James Version
AFR DVK
1
And it came to pass in Iconium, that they went both together into the synagogue of the Jews, and so spake, that a great multitude both of the Jews and also of the Greeks believed.
En dit het gebeur in Ikonium, dat hulle saam in die sinagoge van die Jode ingegaan het, en so gespreek het, dat ‚'n groot menigte beide van die Jode en ook van die Grieke geglo het.
2
But the unbelieving Jews stirred up the Gentiles, and made their minds evil affected against the brethren.
Maar die ongelowige Jode het die gemoed van die heidene teen die broers opgerui, en met boosheid gevul.
3
Long time therefore abode they speaking boldly in the Lord, which gave testimony unto the word of his grace, and granted signs and wonders to be done by their hands.
‚'n Lang tyd het hulle daarom daar vertoef, en vrymoedig in die Here gespreek, wat getuig het tot die woord van sy genade, en tekens en wonders laat doen het deur hulle hande.
4
But the multitude of the city was divided: and part held with the Jews, and part with the apostles.
Maar die menigte van die stad was verdeeld: en deel was by die Jode, en deel by die apostels.
5
And when there was an assault made both of the Gentiles, and also of the Jews with their rulers, to use [them] despitefully, and to stone them,
En toe daar ‚'n aanslag was, beide van die heidene, en ook van die Jode met hulle owerstes, om hulle skandelik te behandel, en te stenig,
6
They were ware of [it], and fled unto Lystra and Derbe, cities of Lycaonia, and unto the region that lieth round about:
Het hulle dit gewaar geword, en gevlug na Listra en Derbe, stede van Likaonië, en na die streek daar rondom:
7
And there they preached the gospel.
En daar het hulle die evangelie verkondig.
8
And there sat a certain man at Lystra, impotent in his feet, being a cripple from his mother’s womb, who never had walked:
En daar het in Listra ‚'n sekere man gesit, magteloos in sy voete, synde ‚'n kreupele van sy moeder se skoot af, wat nooit gewandel het nie.
9
The same heard Paul speak: who stedfastly beholding him, and perceiving that he had faith to be healed,
Dieselfde het Paulus hoor spreek: wat, sy oë op hom vestigende, en bespeurende dat hy geloof gehad het om gesond gemaak te word,
10
Said with a loud voice, Stand upright on thy feet. And he leaped and walked.
Het met ’n groot stem gesê, Staan regop op jou voete. En hy het gespring en gewandel.
11
And when the people saw what Paul had done, they lifted up their voices, saying in the speech of Lycaonia, The gods are come down to us in the likeness of men.
En toe die mense gesien het wat Paulus gedoen het, het hulle hulle stemme opgehef, sê in die taal van Likaonië, Die gode is neergedaal na ons in die gedaante van mense.
12
And they called Barnabas, Jupiter; and Paul, Mercurius, because he was the chief speaker.
En hulle het Barnabas Jupiter genoem, en Paulus Mercurius, omdat hy die hoofspreker was.
13
Then the priest of Jupiter, which was before their city, brought oxen and garlands unto the gates, and would have done sacrifice with the people.
Toe het die priester van Jupiter, wat voor hulle stad was, osse en kransies na die poorte gebring, en sou saam met die mense offer.
14
[Which] when the apostles, Barnabas and Paul, heard [of], they rent their clothes, and ran in among the people, crying out,
Wat die apostels, Barnabas en Paulus, toe hulle dit hoor, het hulle klere geskeur, en onder die mense ingehardloop, en uitgeroep,
15
And saying, Sirs, why do ye these things? We also are men of like passions with you, and preach unto you that ye should turn from these vanities unto the living God, which made heaven, and earth, and the sea, and all things that are therein:
En gesê, Manne, waarom doen julle hierdie dinge? Ons is ook mense van dieselfde natuur as julle, en verkondig aan julle dat julle julle moet bekeer van hierdie ydelhede tot die lewende God, wat die hemel, en die aarde, en die see, en alle dinge wat daarin is, gemaak het:
16
Who in times past suffered all nations to walk in their own ways.
Wat in vorige geslagte al die nasies toegelaat het om in hulle eie weë te wandel.
17
Nevertheless he left not himself without witness, in that he did good, and gave us rain from heaven, and fruitful seasons, filling our hearts with food and gladness.
Nietemin het Hy Homself nie sonder getuienis gelaat nie, in dat Hy goed gedoen het, en ons reën uit die hemel gegee het, en vrugbare seisoene, en ons harte met voedsel en blydskap gevul.
18
And with these sayings scarce restrained they the people, that they had not done sacrifice unto them.
En met hierdie woorde het hulle skaars die mense weerhou om aan hulle te offer.
19
And there came thither [certain] Jews from Antioch and Iconium, who persuaded the people, and, having stoned Paul, drew [him] out of the city, supposing he had been dead.
En daar het sekere Jode van Antiochië en Ikonium gekom, wat die mense oortuig het, en, nadat hulle Paulus gestenig het, hom uit die stad uitgeleep, meenende dat hy dood was.
20
Howbeit, as the disciples stood round about him, he rose up, and came into the city: and the next day he departed with Barnabas to Derbe.
Hoebeit, soos die dissipels om hom gestaan het, het hy opgestaan, en in die stad ingegaan: en die volgende dag het hy met Barnabas na Derbe vertrek.
21
And when they had preached the gospel to that city, and had taught many, they returned again to Lystra, and [to] Iconium, and Antioch,
En toe hulle die evangelie in daardie stad verkondig het, en baie dissipels gemaak het, het hulle teruggekeer na Listra, en na Ikonium, en Antiochië,
22
Confirming the souls of the disciples, [and] exhorting them to continue in the faith, and that we must through much tribulation enter into the kingdom of God.
Die siele van die dissipels versterkende, en hulle vermanende om in die geloof te volhard, en dat ons deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God moet ingaan.
23
And when they had ordained them elders in every church, and had prayed with fasting, they commended them to the Lord, on whom they believed.
En toe hulle ouderlinge in elke gemeente vir hulle verkies het, en gebid het met vas, het hulle hulle aan die Here toevertrou, in wie hulle geglo het.
24
And after they had passed throughout Pisidia, they came to Pamphylia.
En nadat hulle deur Pisidië gegaan het, het hulle in Pámfilië gekom.
25
And when they had preached the word in Perga, they went down into Attalia:
En toe hulle die woord in Perga verkondig het, het hulle afgegaan na Attalië:
26
And thence sailed to Antioch, from whence they had been recommended to the grace of God for the work which they fulfilled.
En van daar het hulle na Antiochië gevaar, van waar hulle oorgegee is aan die genade van God vir die werk wat hulle voleindig het.
27
And when they were come, and had gathered the church together, they rehearsed all that God had done with them, and how he had opened the door of faith unto the Gentiles.
En toe hulle gekom het, en die gemeente bymekaargeroep het, het hulle alles vertel wat God met hulle gedoen het, en hoe Hy die deur van geloof vir die heidene oopgemaak het.
28
And there they abode long time with the disciples.
En hulle het daar lank by die dissipels vertoef.