King James Version
AFR DVK
1
And Hannah prayed, and said, My heart rejoiceth in the LORD, mine horn is exalted in the LORD: my mouth is enlarged over mine enemies; because I rejoice in thy salvation.
En Hanna het gebid, en gesê, My hart is vrolik in die HERE, my horing is verhoog in die HERE: my mond is wyd oopgemaak oor my vyande; omdat ek my verbly in u heil.
2
[There is] none holy as the LORD: for [there is] none beside thee: neither [is there] any rock like our God.
Daar is niemand heilig soos die HERE nie: want daar is niemand behalwe U nie: en daar is geen rots soos onse God nie.
3
Talk no more so exceeding proudly; let [not] arrogancy come out of your mouth: for the LORD [is] a God of knowledge, and by him actions are weighed.
Moenie meer so hoog praat nie; laat nie arrogansie uit julle mond uitgaan nie: want die HERE is ‚'n God van kennis, en deur Hom word handelinge geweeg.
4
The bows of the mighty men [are] broken, and they that stumbled are girded with strength.
Die boë van die magtiges is gebreek, en dié wat gestruikel het, is met krag omgord.
5
[They that were] full have hired out themselves for bread; and [they that were] hungry ceased: so that the barren hath born seven; and she that hath many children is waxed feeble.
Dié wat vol was, het hulleself verhuur vir brood; en dié wat honger was, het opgehou: sodat die onvrugbare sewe gebaar het; en sy wat baie kinders gehad het, is verswak.
6
The LORD killeth, and maketh alive: he bringeth down to the grave, and bringeth up.
Die HERE maak dood, en maak lewendig: Hy laat afdaal na die graf, en bring op.
7
The LORD maketh poor, and maketh rich: he bringeth low, and lifteth up.
Die HERE maak arm, en maak ryk: Hy verneder, en Hy verhoog.
8
He raiseth up the poor out of the dust, [and] lifteth up the beggar from the dunghill, to set [them] among princes, and to make them inherit the throne of glory: for the pillars of the earth [are] the LORD’S, and he hath set the world upon them.
Hy hef die armes op uit die stof, en lig die behoeftiges op uit die as, om hulle te sit by vorste, en om hulle die troon van heerlikheid te laat erf: want die pilare van die aarde is die HERE s’n, en Hy het die wêreld daarop gestel.
9
He will keep the feet of his saints, and the wicked shall be silent in darkness; for by strength shall no man prevail.
Hy sal die voete van sy heiliges bewaar, en die goddeloses sal in duisternis stil word; want deur krag sal niemand seëvier nie.
10
The adversaries of the LORD shall be broken to pieces; out of heaven shall he thunder upon them: the LORD shall judge the ends of the earth; and he shall give strength unto his king, and exalt the horn of his anointed.
Die teëstanders van die HERE sal in stukkies gebreek word; uit die hemel sal Hy op hulle donder: die HERE sal die eindes van die aarde oordeel; en Hy sal krag gee aan sy koning, en die horing van sy Gesalfde verhoog.
11
And Elkanah went to Ramah to his house. And the child did minister unto the LORD before Eli the priest.
En Elkana het na Rama gegaan na sy huis. En die kind het die HERE gedien voor Eli die priester.
12
Now the sons of Eli [were] sons of Belial; they knew not the LORD.
Nou was die seuns van Eli seuns van Belial; hulle het die HERE nie geken nie.
13
And the priests’ custom with the people [was, that], when any man offered sacrifice, the priest’s servant came, while the flesh was in seething, with a fleshhook of three teeth in his hand;
En die priester se gewoonte met die volk was, dat, wanneer iemand enige offer geoffer het, die priester se dienaar gekom het, terwyl die vleis kook, met ‚'n vleishak met drie tande in sy hand;
14
And he struck [it] into the pan, or kettle, or caldron, or pot; all that the fleshhook brought up the priest took for himself. So they did in Shiloh unto all the Israelites that came thither.
En hy het dit in die pan, of ketel, of pot, of pot gesteek; al wat die vleishak opgebring het, het die priester vir homself geneem. So het hulle gedoen in Silo aan al die Israeliete wat daar gekom het.
15
Also before they burnt the fat, the priest’s servant came, and said to the man that sacrificed, Give flesh to roast for the priest; for he will not have sodden flesh of thee, but raw.
Ook voor hulle die vet verbrand het, het die priester se dienaar gekom, en tot die man wat geoffer het, gesê, Gee vleis om vir die priester te braai; want hy sal nie gekookte vleis van jou aanneem nie, maar rou.
16
And [if] any man said unto him, Let them not fail to burn the fat presently, and [then] take [as much] as thy soul desireth; then he would answer him, [Nay]; but thou shalt give [it me] now: and if not, I will take [it] by force.
En as iemand tot hom gesê het, Laat hulle sekerlik eers die vet verbrand, en dan neem soos jou siel begeer; dan sou hy antwoord, Nee; maar jy moet dit nou gee: en as nie, sal ek dit met geweld neem.
17
Wherefore the sin of the young men was very great before the LORD: for men abhorred the offering of the LORD.
Daarom was die sonde van die jongmanne baie groot voor die HERE: want die manne het die offer van die HERE verag.
18
But Samuel ministered before the LORD, [being] a child, girded with a linen ephod.
Maar Samuel het voor die HERE gedien, ‚'n kind, omgord met ‚'n linne-efod.
19
Moreover his mother made him a little coat, and brought [it] to him from year to year, when she came up with her husband to offer the yearly sacrifice.
Bowendien het sy moeder hom ‚'n klein mantel gemaak, en dit jaarliks na hom gebring, wanneer sy opgegaan het met haar man om die jaarlikse offer te offer.
20
And Eli blessed Elkanah and his wife, and said, The LORD give thee seed of this woman for the loan which is lent to the LORD. And they went unto their own home.
En Eli het Elkana en sy vrou geseën, en gesê, Die HERE gee jou saad van hierdie vrou vir die lening wat aan die HERE geleen is. En hulle het na hulle eie huis gegaan.
21
And the LORD visited Hannah, so that she conceived, and bare three sons and two daughters. And the child Samuel grew before the LORD.
En die HERE het Hanna besoek, sodat sy ontvang het, en drie seuns en twee dogters gebaar het. En die kind Samuel het groot geword voor die HERE.
22
Now Eli was very old, and heard all that his sons did unto all Israel; and how they lay with the women that assembled [at] the door of the tabernacle of the congregation.
Nou was Eli baie oud, en het gehoor alles wat sy seuns aan die hele Israel gedoen het; en hoe hulle by die vroue geslaap het wat by die deur van die tabernakel van die gemeente bymekaargekom het.
23
And he said unto them, Why do ye such things? for I hear of your evil dealings by all this people.
En hy het tot hulle gesê, Waarom doen julle sulke dinge? want ek hoor van julle boos dade van al hierdie volk.
24
Nay, my sons; for [it is] no good report that I hear: ye make the LORD’S people to transgress.
Nee, my seuns; want dit is geen goeie gerug wat ek hoor nie: julle maak die HERE se volk oortree.
25
If one man sin against another, the judge shall judge him: but if a man sin against the LORD, who shall intreat for him? Notwithstanding they hearkened not unto the voice of their father, because the LORD would slay them.
As een man teen ‚'n ander sondig, sal die regter vir hom oordeel: maar as ‚'n man teen die HERE sondig, wie sal vir hom bid? Nogtans het hulle nie na die stem van hulle vader geluister nie, omdat die HERE hulle wou doodmaak.
26
And the child Samuel grew on, and was in favour both with the LORD, and also with men.
En die kind Samuel het aangegroei, en in guns by die HERE, en ook by die mense.
27
And there came a man of God unto Eli, and said unto him, Thus saith the LORD, Did I plainly appear unto the house of thy father, when they were in Egypt in Pharaoh’s house?
En daar het ’n man van God na Eli gekom, en tot hom gesê, So sê die HERE, Het ek My nie duidelik aan die huis van jou vader geopenbaar toe hulle in Egipte in Farao se huis was nie?
28
And did I choose him out of all the tribes of Israel [to be] my priest, to offer upon mine altar, to burn incense, to wear an ephod before me? and did I give unto the house of thy father all the offerings made by fire of the children of Israel?
En het ek hom nie uit al die stamme van Israel vir My tot priester gekies nie, om op my altaar te offer, om reukwerk te brand, om ‚'n efod voor My te dra? en het ek nie aan die huis van jou vader al die vuuroffers van die kinders van Israel gegee nie?
29
Wherefore kick ye at my sacrifice and at mine offering, which I have commanded [in my] habitation; and honourest thy sons above me, to make yourselves fat with the chiefest of all the offerings of Israel my people?
Waarom trap julle op my offer en my spysoffer, wat ek beveel het in my woning; en eer jy jou seuns bo My, om julle self vet te maak met die voornaamste van al die offers van Israel my volk?
30
Wherefore the LORD God of Israel saith, I said indeed [that] thy house, and the house of thy father, should walk before me for ever: but now the LORD saith, Be it far from me; for them that honour me I will honour, and they that despise me shall be lightly esteemed.
Daarom sê die HERE, die God van Israel, Ek het wel gesê dat jou huis, en die huis van jou vader, voor My sou wandel vir ewig: maar nou sê die HERE, Mag dit ver van My wees; want dié wat My eer, sal ek eer, en dié wat My verag, sal gering geag word.
31
Behold, the days come, that I will cut off thine arm, and the arm of thy father’s house, that there shall not be an old man in thine house.
Kyk, die dae kom, dat ek jou arm, en die arm van jou vader se huis sal afkap, dat daar nie ‚'n oue in jou huis sal wees nie.
32
And thou shalt see an enemy [in my] habitation, in all [the wealth] which [God] shall give Israel: and there shall not be an old man in thine house for ever.
En jy sal ‚'n vyand in my woning sien, in al die rykdom wat God Israel sal gee: en daar sal nie ‚'n oue in jou huis wees vir ewig nie.
33
And the man of thine, [whom] I shall not cut off from mine altar, [shall be] to consume thine eyes, and to grieve thine heart: and all the increase of thine house shall die in the flower of their age.
En die man van jou, wat ek nie van my altaar sal afsny nie, sal wees om jou oë te verteer, en om jou hart te bedroef: en al die toename van jou huis sal in die bloei van hulle ouderdom sterwe.
34
And this [shall be] a sign unto thee, that shall come upon thy two sons, on Hophni and Phinehas; in one day they shall die both of them.
En dit sal vir jou ’n teken wees, wat oor jou twee seuns, oor Hofni en Pínehas, sal kom; in een dag sal hulle altwee sterwe.
35
And I will raise me up a faithful priest, [that] shall do according to [that] which [is] in mine heart and in my mind: and I will build him a sure house; and he shall walk before mine anointed for ever.
En ek sal vir My ‚'n getroue priester verwek, wat sal doen volgens dit wat in my hart en in my gemoed is: en ek sal vir hom ‚'n seker huis bou; en hy sal voor my Gesalfde wandel vir ewig.
36
And it shall come to pass, [that] every one that is left in thine house shall come [and] crouch to him for a piece of silver and a morsel of bread, and shall say, Put me, I pray thee, into one of the priests’ offices, that I may eat a piece of bread.
En dit sal gebeur, dat elkeen wat in jou huis oorbly, sal kom en voor hom neerbuig vir ’n stukkie silwer en ’n stukkie brood, en sal sê, Sit my, ek bid jou, in een van die priesterlike ampte, dat ek ’n stukkie brood mag eet.