King James Version
AFR DVK
1
And it came to pass, when he had made an end of speaking unto Saul, that the soul of Jonathan was knit with the soul of David, and Jonathan loved him as his own soul.
En dit was so, toe hy klaar was met praat met Saul, dat die siel van Jonatan aan die siel van Dawid vasgeklonke was, en Jonatan het hom liefgehad soos sy eie siel.
2
And Saul took him that day, and would let him go no more home to his father’s house.
En Saul het hom daardie dag geneem, en hom nie toegelaat om na sy vader se huis terug te gaan nie.
3
Then Jonathan and David made a covenant, because he loved him as his own soul.
Toe het Jonatan en Dawid ‚'n verbond gemaak, omdat hy hom liefgehad het soos sy eie siel.
4
And Jonathan stripped himself of the robe that [was] upon him, and gave it to David, and his garments, even to his sword, and to his bow, and to his girdle.
En Jonatan het die mantel wat hy aangehad het, uitgetrek, en dit aan Dawid gegee, en sy klere, selfs tot sy swaard, en tot sy boog, en tot sy gordel.
5
And David went out whithersoever Saul sent him, [and] behaved himself wisely: and Saul set him over the men of war, and he was accepted in the sight of all the people, and also in the sight of Saul’s servants.
En Dawid het uitgegaan waarheen Saul hom ook al gestuur het, en het homself wyslik gedra: en Saul het hom oor die manne van oorlog gestel, en hy is aangeneem in die oë van die hele volk, en ook in die oë van Saul se dienaars.
6
And it came to pass as they came, when David was returned from the slaughter of the Philistine, that the women came out of all cities of Israel, singing and dancing, to meet king Saul, with tabrets, with joy, and with instruments of musick.
En dit was so toe hulle gekom het, toe Dawid van die slag van die Filistyn teruggekeer het, dat die vroue uit al die stede van Israel uitgegaan het, singende en dansende, om koning Saul tegemoet te gaan, met tamboeryne, met vreugde, en met instrumente van musiek.
7
And the women answered [one another] as they played, and said, Saul hath slain his thousands, and David his ten thousands.
En die vroue het geantwoord een op die ander terwyl hulle speel, en gesê, Saul het sy duisende verslaan, en Dawid sy tienduisende.
8
And Saul was very wroth, and the saying displeased him; and he said, They have ascribed unto David ten thousands, and to me they have ascribed [but] thousands: and [what] can he have more but the kingdom?
En Saul was baie toornig, en hierdie saak het hom misbehaag; en hy het gesê, Hulle het aan Dawid tienduisende toegeskrywe, en aan my hulle duisende toegeskrywe: en wat kan hy meer hê as die koningskap?
9
And Saul eyed David from that day and forward.
En Saul het Dawid van daardie dag af en daarna met ‚'n jaloerse oog aangesien.
10
And it came to pass on the morrow, that the evil spirit from God came upon Saul, and he prophesied in the midst of the house: and David played with his hand, as at other times: and [there was] a javelin in Saul’s hand.
En dit was so die volgende dag, dat die bose gees van God magtig op Saul gekom het, en hy het in die midde van die huis geprofeteer: en Dawid het met sy hand gespeel, soos op ander dae: en daar was ‚'n spies in Saul se hand.
11
And Saul cast the javelin; for he said, I will smite David even to the wall [with it]. And David avoided out of his presence twice.
En Saul het die spies gegooi; want hy het gesê, Ek sal Dawid teen die muur vasslaan. En Dawid het twee maal van sy aangesig afgewyk.
12
And Saul was afraid of David, because the LORD was with him, and was departed from Saul.
En Saul was bevrees vir Dawid, omdat die HERE met hom was, en van Saul afgewyk het.
13
Therefore Saul removed him from him, and made him his captain over a thousand; and he went out and came in before the people.
Daarom het Saul hom van hom verwyder, en hom as ‚'n owerste oor ‚'n duisend aangestel; en hy het uitgegaan en ingekom voor die volk.
14
And David behaved himself wisely in all his ways; and the LORD [was] with him.
En Dawid het homself in al sy weë wyslik gedra; en die HERE was met hom.
15
Wherefore when Saul saw that he behaved himself very wisely, he was afraid of him.
Daarom, toe Saul gesien het dat hy homself baie wyslik gedra het, was hy bevrees vir hom.
16
But all Israel and Judah loved David, because he went out and came in before them.
Maar die hele Israel en Juda het Dawid liefgehad, omdat hy voor hulle uitgegaan en ingekom het.
17
And Saul said to David, Behold my elder daughter Merab, her will I give thee to wife: only be thou valiant for me, and fight the LORD’S battles. For Saul said, Let not mine hand be upon him, but let the hand of the Philistines be upon him.
En Saul het tot Dawid gesê, Kyk, my oudste dogter Merab, haar sal ek jou tot vrou gee: wees net vir my ’n dapper man, en voer die oorloë van die HERE. Want Saul het gesê, Laat my hand nie teen hom wees nie, maar laat die hand van die Filistyne teen hom wees.
18
And David said unto Saul, Who [am] I? and what [is] my life, [or] my father’s family in Israel, that I should be son in law to the king?
En Dawid het tot Saul gesê, Wie is ek? en wat is my lewe, of my vader se familie in Israel, dat ek die skoonseun van die koning sou wees?
19
But it came to pass at the time when Merab Saul’s daughter should have been given to David, that she was given unto Adriel the Meholathite to wife.
Maar dit was so, toe die tyd gekom het dat Merab, Saul se dogter, aan Dawid gegee moes word, dat sy aan Adriël die Meholatiet tot vrou gegee is.
20
And Michal Saul’s daughter loved David: and they told Saul, and the thing pleased him.
En Mígal, Saul se dogter, het Dawid liefgehad: en hulle het dit aan Saul vertel, en die saak het hom behaag.
21
And Saul said, I will give him her, that she may be a snare to him, and that the hand of the Philistines may be against him. Wherefore Saul said to David, Thou shalt this day be my son in law in [the one of] the twain.
En Saul het gesê, Ek sal haar aan hom gee, dat sy vir hom ’n strik mag wees, en dat die hand van die Filistyne teen hom mag wees. Daarom het Saul tot Dawid gesê, Jy moet hierdie dag my skoonseun wees in die een van die twee.
22
And Saul commanded his servants, [saying], Commune with David secretly, and say, Behold, the king hath delight in thee, and all his servants love thee: now therefore be the king’s son in law.
En Saul het sy dienaars beveel, en gesê, Spreek met Dawid in die geheim, en sê, Kyk, die koning het behae in jou, en al sy dienaars het jou lief: word nou dan die koning se skoonseun.
23
And Saul’s servants spake those words in the ears of David. And David said, Seemeth it to you [a] light [thing] to be a king’s son in law, seeing that I [am] a poor man, and lightly esteemed?
En Saul se dienaars het hierdie woorde in die ore van Dawid gespreek. En Dawid het gesê, Lyk dit julle ’n ligte ding om die koning se skoonseun te wees, aangesien ek ’n arm man is, en gering geag word?
24
And the servants of Saul told him, saying, On this manner spake David.
En die dienaars van Saul het hom vertel, en gesê, Op hierdie manier het Dawid gespreek.
25
And Saul said, Thus shall ye say to David, The king desireth not any dowry, but an hundred foreskins of the Philistines, to be avenged of the king’s enemies. But Saul thought to make David fall by the hand of the Philistines.
En Saul het gesê, So moet julle tot Dawid sê, Die koning begeer geen ander bruidskat nie, as ’n honderd voorhuide van die Filistyne, om op die koning se vyande gewreek te word. Maar Saul het gedink om Dawid deur die hand van die Filistyne te laat val.
26
And when his servants told David these words, it pleased David well to be the king’s son in law: and the days were not expired.
En toe sy dienaars hierdie woorde aan Dawid vertel het, het dit Dawid behaag om die koning se skoonseun te wees: en die dae was nog nie verstreke nie.
27
Wherefore David arose and went, he and his men, and slew of the Philistines two hundred men; and David brought their foreskins, and they gave them in full tale to the king, that he might be the king’s son in law. And Saul gave him Michal his daughter to wife.
Daarom het Dawid opgestaan en gegaan, hy en sy manne, en tweehonderd man van die Filistyne neergeslaan; en Dawid het hulle voorhuide gebring, en hulle volledig aan die koning gegee, dat hy die koning se skoonseun mag wees. En Saul het hom Mígal sy dogter tot vrou gegee.
28
And Saul saw and knew that the LORD [was] with David, and [that] Michal Saul’s daughter loved him.
En Saul het gesien en geweet dat die HERE met Dawid was, en dat Mígal, Saul se dogter, hom liefgehad het.
29
And Saul was yet the more afraid of David; and Saul became David’s enemy continually.
En Saul was nog meer bevrees vir Dawid; en Saul het Dawid se vyand geword altyd.
30
Then the princes of the Philistines went forth: and it came to pass, after they went forth, [that] David behaved himself more wisely than all the servants of Saul; so that his name was much set by.
Toe het die vorste van die Filistyne uitgegaan: en dit was so, sodra hulle uitgegaan het, dat Dawid homself meer wyslik gedra het as al die dienaars van Saul; sodat sy naam baie hoog geag is.